Δε με νοιάζει αν το πιάτο που έχω μπροστά μου είναι βίγκαν, αν δεν είναι, αν εμπίπτει σε κάποια “κατηγορία” φαγητού. Δε με νοιάζει πόση ζάχαρη ή πόσα λιπαρά μπορεί να έχει ένα λαχταριστό με φρέσκα υλικά και άριστες πρώτες ύλες γλυκό που θα σερβιριστεί μπροστά μου ούτε πόσες θερμίδες μπορεί

Κακά τα ψέμματα. Έχει ακόμα ζέστη. Κι ας μπήκε ο Σεπτέμβριος. Κι ας ρίχνει κάτι μπόρες. Η ζέστη αυτή με καταβάλλει. Είναι θαύμα πως γράφω αυτές τις γραμμές. Είναι θαύμα πως βρίσκω την ενέργεια να κάνω βασικές λειτουργίες του οργανισμού, πόσω μάλλον, να δουλεύω σε μια απαιτητική δουλειά με ζέστη -βλέπε

  Αυτό το Food4Good την 1η Ιουνίου στο Ολυμπιακό Κοπηλατοδρόμειο στον Σχοινιά ήταν το τελειωτικό χτύπημα: περίπου 10.000 μερίδες φαγητό, πάνω από 30 bloggers, 2.000+ επισκέπτες, τα καζάνια να παίρνουν φωτιά στην κυριολεξία κι εγώ μέσα σ' όλα και στην απίστευτη κούρασή μου να χορεύω ζούμπα στις κερκίδες. Το καλό είναι ότι όλα