Όταν διάβασα αυτή τη συνταγή στην free press εφημερίδα icookgreek, αμέσως την έκοψα και την έβαλα στο βιβλίο συνταγών μου. Θες λίγο το όνομα του Λαζάρου, λίγο το ρύζι και το τυρί που έχουν, λίγο η σάλτσα γιαουρτιού, λίγο και ότι είναι πανέ, ε, την έφτιαξα κι εγώ να δω τι

…ή αλλιώς πρασόσουπα! Οι μη λάτρεις του πράσου, με αυτή την πολύ αναζωογονητική σούπα, θα αλλάξουν γνώμη. Ακόμη και όσοι δεν τρώνε σούπες γενικώς μπορεί να αναθεωρήσουν, όπως έκανε και ο Κ., με αποτέλεσμα αυτή να είναι η μοναδική σούπα που όχι μόνο τρώει, αλλά που αναζητά κιόλας τις κρύες νύχτες

Η αλήθεια είναι ότι η κολοκύθα είναι ένα υλικό που δεν πολύ-συνηθίζεται στο ελληνικό τραπέζι, πλην κάποιων περιοχών που την έχουν εντάξει στο εδεσματολόγιό τους. Και για να είμαι πιο ακριβής, η κολοκύθα είναι εντελώς άγνωστο υλικό για την κουζίνα της οικογένειάς μου. Σήμερα λοιπόν, αποφασίζω και μαγειρεύω με κολοκύθα. Και ξέρετε κάτι; Καλά