Όταν οι καιροί είναι δύσκολοι, γραπωνόμαστε από τα πράγματα που μας ισορροπούν, από ανθρώπους που αγαπάμε, από δραστηριότητες που μας αδειάζουν το μυαλό και μας γεμίζουν την ψυχή. Πως τώρα μία συνταγή για χούμους μπορεί να ανασύρει τις παραπάνω σκέψεις, δεν είναι απορίας άξιον, τουλάχιστον για μένα, καθώς ετούτη εδώ η

Υπάρχουν κι αυτά τα φαγητά που γλυκαίνουν την ψυχή. Την ημερεύουν. Τη γαληνεύουν. Μπουκιά και συγχώριο. Πόσο ταιριαστό. Τρώς και απολαμβάνει το στομάχι κι οι γευστικοί σου κάλυκες και ηρεμεί το μυαλό. Βάλσαμο. Τελικά, νομίζω, ότι το να τρως ένα φαγητό σα τα γιουβαρλάκια μπορεί να είναι κι ένα είδος διαλογισμού.

Δε με νοιάζει αν το πιάτο που έχω μπροστά μου είναι βίγκαν, αν δεν είναι, αν εμπίπτει σε κάποια “κατηγορία” φαγητού. Δε με νοιάζει πόση ζάχαρη ή πόσα λιπαρά μπορεί να έχει ένα λαχταριστό με φρέσκα υλικά και άριστες πρώτες ύλες γλυκό που θα σερβιριστεί μπροστά μου ούτε πόσες θερμίδες μπορεί