Κίτρινο το χρώμα του λεμονιού. Έτσι εποιήθη από τη φύση ετούτη. Παρεμβατικό ον ο άνθρωπος, θέλησα να του αλλάξω τα φώτα, εεε, το χρώμα. Ροζ, είπα, θα γίνεις, κι εγένετο το θέλημά μου. Ο άνθρωπος κάνει θαύματα εάν πραγματικά το θέλει. Είπα να ξεκινήσω από μικρά καθημερινά, όπως αυτή τη ροζ λεμονάδα, και να

Πίνω μια γουλιά ακόμα απ' το τσαγάκι μου κι αρχίζω να γράφω: είναι κι αυτά τα ταπεινά φρουτάκια που περιφρονούνται απ' τους πολλούς. Δεν είναι μήλο, δεν είναι φραουλίτσα, δεν είναι καν ζαχαρένιο, ζουμερό καρπούζι. Είναι κυδώνι. Κακομούτσουνο, πρασινοειδές, με ψιλοτραχιά επιφάνεια, ατσούμπαλο, σκληρό, ελαφρώς άχαρο κυδώνι. Στέκει εκεί, στους πάγκους της

in english Λυσσάω για ξηρούς καρπούς. Ιδίως για τους καβουρδισμένους. Και πόσο μάλλον για αυτούς που καβουρδίζω μόνη μου και μετά -σα να μην έφταναν όλα τα άλλα- τους πετάω κι από πάνω διάφορα μπαχάρια και μυρωδικά. Άντε και μέλι στους μισούς. Άντε και πετιμέζι στους υπόλοιπους. Και πόσο μάλλον όταν αυτοί είναι