Διαβάζοντας παλιά τεύχη περιοδικών που έχουν μείνει στη βιβλιοθήκη μου προς ξεφύλλισμα και φύλαγμα συνταγών που θα μου κάνουν κλικ, πέφτω πάνω σε αυτό το απόσπασμα -μαζί με μια υπέροχη πραγματικά συνέντευξη του ίδιου του Απίκιου στη στήλη του στο Gourmet Ελευθεροτυπίας. Το παραθέτω αυτούσιο. Πως το φαγητό συνδέεται με τις

in english Αγγινάρα πλουμιστή, με το πράσινο το χρώμα, δώσε γεύση στη ζωή και γέμισε το στόμα. Και μετά από αυτό το δίστιχο, τι άλλο να γράψω η δύστυχη; Τούτο μόνο: ότι αυτές οι αγγινάρες είναι ένα "ποίημα". Ακολουθεί συνταγή. Η συνταγή καρφιτσωμένη στο scrapbook μου, από περιοδικό κιτρινισμένο που δεν κυκλοφορεί πια και που όταν

in english Τόσο μαλακά, νόστιμα και γεμάτα μυρωδιές καλαμαράκια δεν το πίστευα ότι θα βγούν! Χωρίς την κλασική γέμιση ρυζιού-τυριού-πιπεριάς η οποία είναι καταπληκτική εξίσου μεν, αλλά είπα να δοκιμάσω και κάτι διαφορετικό, χωρίς όμως να είναι εξεζητημένο δε. Έρχεται κι αυτό το ωραιότατο λαδολέμονο να τα "λούσει" όλα και το έργο γίνεται