Δεν έχω να θυμάμαι κέικ από τη γιαγιά μου -από καμία από τις δύο. Έχω όμως να θυμάμαι άλλα, διαφορετικά: Τις πρώτες μελιτζάνες ιμάμ από τη γιαγιά Άρτεμη, με κάθε μπουκιά να έχει κι ένα κομματάκι αλμυρή φέτα να εξισορροπεί τη γλύκα της μελιτζάνας και την πλούσια σάλτσα ντομάτας. Απαραίτητη παπαρίτσα πριν

Σα σήμερα, 3 χρόνια πριν ήταν όλα τόσο διαφορετικά και ταυτόχρονα τόσο ίδια. Όλα έχουν αλλάξει, σε κάθε επίπεδο. Ένα πράγμα μόνο μένει ίδιο: η αγάπη μου για το blog μου και ό,τι προκύπτει από αυτό -μαγειρική, φωτογραφία, styling, γράψιμο. Ακόμη κι η αγάπη μου για γλυκαλμυρές γεύσεις, πόσο μάλλον όταν αυτές