Θα ξεκινήσω με κάτι πολύ προσωπικό, με κάτι πολύ δικό μου: 5/5/2022 "έχασα" στα ξαφνικά τον αγαπημένο μου μπαμπά. Δε χρειάζεται να γράψω κάτι άλλο, ούτε να περιγράψω τα συναισθήματά μου, ούτε τίποτα. Ο καθένας που το έχει βιώσει αυτό ή και όχι μπορεί να αντιληφθεί τη θλίψη μου, όχι απαραίτητα

Όταν πήγαινα σχολείο, μισούσα την ώρα της γυμναστικής. Μισούσα ακόμα και τη φόρμα τόσο πολύ που τη φόραγα πάνω από το τζιν για να την πετάξω το συντομότερο από πάνω μου. Που να φανταζόμουνα ότι σήμερα -η αλήθεια είναι πολλά χρόνια μετά- θα απολάμβανα λίγο περισσότερο τις φόρμες, ότι θα έκανα γυμναστική