"Θες σάντουιτς με ζαμπόν, τυρί και φυστικοβούτυρο;", ρώτησε η φίλη μου Χριστοφίλη, πάνω από 20 χρόνια πριν (ναι, τόσα) και φυσικά εγώ, κοιλιόδουλη γαρ παιδιόθεν και περίεργη για το ξένο, άγνωστο, ιντριγκαδόρικο ονομαστικά αλλά και εν τέλει, ουσιαστικά συστατικό, ενέδωσα. Και καλά έκανα. Από τότε, το φυστικοβούτυρο το τιμώ συχνά, όχι μόνο

Έχω μία (πολλές, αλλά για το ποστ αυτό μία) μανία. Τις λεμονιές στους δρόμους. Μη και δω λεμονιά στο δρόμο έχω μια ακαταμάχητη μανία να κόψω όσα περισσότερα λεμόνια μπορώ, μανία που όμως συνήθως μένει ανικανοποίητη γιατί στάνταρντ κάποιος άλλος έχει προηγηθεί και έχει κόψει όλα τα λεμόνια των κλαδιών που θα

Είναι και κάτι υλικά βρε παιδί μου, όπως η κολοκύθα, που εκτός από κανά δυό στάνταρντ συνταγές, δεν ξέρουμε τι να την κάνουμε. Παλιότερα, την βλέπαμε σαν εξωτικό "φρούτο", δεν την πολυαγγίζαμε -κολοκύθα: αυτή η άγνωστη-, άντε καμιά πιτούλα ή σούπα. Όπως όλα, η κατάσταση άλλαξε. Μπαίνει φθινόπωρο και μαζί με