Ψωμί κι ελιά

Ψωμί.

Δεν υπάρχει νομίζω άλλη τροφή που να είναι τόσο ιερή.

Από μόνη της, αυτούσια, μπορεί να στηρίξει το σώμα και να καλμάρει την ψυχή. Βασική τροφή με προϊστορία σε όλο τον πλανήτη, σύμβολο θρησκευτικό, σύνθημα αγωνιστικό.

Θέλει τέχνη και τεχνική, μεράκι και αγάπη. Θέλει γνώση και πείρα, θέλει προσοχή και φροντίδα.

Δεν ξέρω αν θα καταφέρω ποτέ να αφιερώσω τόσο χρόνο όσο θα ήθελα στο αγαπημένο μου ψωμί. Υπάρχουν διαστήματα κατά τα οποία καταπιάνομαι μανιωδώς, πειραματίζομαι με αλεύρια και μείγματα, προσθέτω μπαχαρικά, ξηρούς καρπούς, τυριά, λαχανικά και μυρωδικά: ψωμάκια γρήγορα του 18ου αιώναψωμί σόδας με χαρούπι και σπόρια, ψωμάκια με παρμεζάνα και κρεμμύδι, ψωμί με καλαμποκάλευρο και κριθάρι, εύκολο ψωμί με μπύρα σαν κέικ, ψωμί με κολοκύθα και μυρωδικά.

Στόχος είναι το προζυμένιο, δεν το έχω καταπιάσει ακόμα, δεν του έχω αφιερωθεί.

Προς το παρόν, αποφάσισα να αξιοποιήσω τις υπέροχες θρούμπες Θάσου που είχα στο ψυγείο μου και να φτιάξω αυτό εδώ το ελιόψωμο βασισμένο στην εύκολη, κλασική συνταγή ψωμιού της συνφουντμπλογκέρισας Εύας, Funky Cook.

Υπέροχο από μόνο του ή και με μια γευστική φέτα. Κι ένα κατρούτσο δροσερό λευκό κρασί παραδίπλα.

Read more


Smartbox έκπληξη: πένες φούρνου και τυροκροκέτες.

pizza fan

Λατρεύω τους μεζέδες.
Μου αρέσει η ποικιλία φαγητών στο τραπέζι μου, το τσιμπολόγημα, η ανάμειξη των γεύσεων. Μπορώ ώρες ατελείωτες να είμαι πάνω από ένα τραπέζι με μεζεδάκια, εναλλάσσοντας μπουκίτσες που τροφοδοτούν μπυροποσία ή κάποιο ωραίο κρασί.
Ίσως να φταίει το γεγονός ότι είμαι λιχούδα, ίσως πάλι να φταίει ότι τρώω απελπιστικά αργά κι ένα πιάτο-μερίδα ακριβώς μπροστά μου να με “αγχώνει”: η αίσθηση του ανθρώπου που κάνει το σέρβις πάνω από το κεφάλι μου ενώ έχει μαζέψει τα πιάτα όλων των υπόλοιπων συνδαιτημόνων μου, να τον αισθάνομαι να σιγομουρμουράει πότε-επιτέλους-θα-τελειώσει-αυτή για να συνεχίσει με τα υπόλοιπα πιάτα και άλλα τέτοια καταπιεστικά, δεν είναι για μένα. Για να μη μιλήσω για τους υπόλοιπους στο τραπέζι που έχουν το ίδιο ύφος κι ενίοτε “επιτίθονται” στο πιάτο μου για να τελειώνω μια ώρα αρχίτερα -έχω “πιρουνιάσει” άνθρωπο έτσι, δεν παίζουν με αυτά τα πράγματα.
pizza fan
Μεζέδες λοιπόν.
Μεζέδες αποφάσισα να φτιάξω και με μια ντουζίνα υλικών που έλαβα από την Pizza Fan.
“Πάρε αυτά”, μου λένε, “έχουμε γενέθλια, γινόμαστε 20 χρονών, τα κάναμε και 66 τα καταστήματα σε όλη την Ελλάδα και συνεχίζουμε. Φτιάξε ό,τι θες”, και μου αφήνουν στην πόρτα μια ψυγειάρα γεμάτη με φρέσκα τυριά, αλλαντικά και σάλτσες.
“Έτσι είστε;”, τους λέω, “θα φτιάξω κι εγώ μια ποικιλιάρα Να” (μη νομίζετε, αγγίξατε την ευαίσθητη χορδή μου με τους μεζέδες με αυτά τα smartboxes σας που πάτε και χώνετε σε ένα πιτσόκουτο διάφορα πραγματάκια σας, από πίτσα μέχρι σως και πατάτες, και κοτόπουλα μπουτάκια, και σκορδόψωμα και γλυκάκια κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο μεζεκλίκι).
pizza fan
Έφτιαξα κι εγώ το δικό μου μεζεδοsmartbox: πένες στο φούρνο με σάλτσα πικάντικη (αυτή που φτιάχνει ο σεφ σας με την ομάδα του στην πειραματική κουζίνα σας), πεπερόνι φρέσκο ψιλοκομμένο και τέσσερα τυριά (τυρί κρέμα, γκούντα, γραβιέρα Νάξου ΠΟΠ του τυροκομείου Πιτταράς και τσένταρ εννιάμηνης ωρίμανσης), τυροκροκέτες ψητές (με τα ίδια τυράκια, είμαι “τυρού” τι να κάνουμε) και δύο σως -bbq και την κόκκινη κλασική σάλτσα που βάζετε στην πίτσα (δικής σας συνταγή επίσης).
Μπύρα παραδίπλα απαραίτητη.
Ύπνος κατόπιν οπωσδήποτε.
Με τις υγείες μου.
pizza fan
pizza fan

Read more


Όταν μαγείρεψα στον μισό χρόνο, με τη μισή ποσότητα…

Halftimemeals event

6 food bloggers. 1 σεφ. 4 events στην Αθήνα. 4 συνταγές.

Live cooking, μου είπανε, έλα στον Κινηματογράφο Αθήναιον Παρασκευή βράδυ αρχές Δεκεμβρίου, θα μαγειρέψεις μια συνταγή του Αντρέα Λαγού υπό την καθοδήγησή του, θα είναι και η Madame Ginger εκεί, θα μαγειρέψει κι εκείνη επίσης την ίδια συνταγή, με διαφορετικές κρέμες γάλακτος όμως -και καλυμένη την ετικέτα. Όποια σάλτσα “δέσει” πρώτη στον μισό χρόνο -μακαρονάδα γαρ- και με τη μισή ποσότητα, θα στεφθεί νικήτρια.

Read more