Η ζυμαρόπιτα που “χτυπάει” στις φλέβες μου.

Πίτα δε θα την έλεγα.

Σουφλέ όχι.

Ομελέτα, μπα.

Ζυμαρόπιτα την βρήκα γραμμένη -σε περιοδικό σχεδόν 10 χρόνων παλιό- με καταγωγή την Ήπειρο.

Φτιάχνοντάς την αποφάσισα ότι μοιάζει λίγο με όλα τα παραπάνω αφού φουσκώνει τερατωδώς σα σουφλέ γύρω γύρω, στο κέντρο ομοιάζει με ομελέτα κι όλα αυτά στο μοτίβο της πίτας. Βγάλε άκρη τώρα εσύ.

Κι απ’ ό,τι έψαξα στη συνέχεια είναι ουσιαστικά ελαφριά παραλλαγή της κασόπιτας που έχω λατρέψει και γράψει γι’ αυτήν πολύ καιρό τώρα.

Δε ξέρω τι συμβαίνει, ίσως να χτυπάει το ηπειρώτικο αίμα από την πλευρά της μαμάς μου μέσα μου, και κάτι τέτοιες εύκολες πιτούλες μου κάνουν κλικ.

Χυλός ουσιαστικά χωρίς φύλλα, με υλικά που είχε σχεδόν κάθε σπιτικό στα χωριά εκείνης της γωνιάς της χώρας ετούτης και που μπορεί να αποτελέσει ένα εύκολο, γρήγορο και χορταστικό γεύμα μια δύσκολη και κουραστική μέρα για όλη την οικογένεια.

Εγώ οικογένεια δεν έχω, τι να κάνω, θυσιάστηκα, την έφαγα όλη μόνη μου και ησύχασα.

Τρώγοντας το τελυταίο κομματάκι της και πίνοντας ένα μπουκάλι κρασί για παρέα, γράφω ετούτες τις γραμμές της συνταγής.

Ιδού.

Read more


Κασόπιτα: ευχή για ένα νεογέννητο και οι κοινές αγάπες.

in english

_DSC1170-2

Την γνώρισα πριν περίπου 2 χρόνια.

Ήταν εκεί μαζί με πολλούς άλλους υπέροχους food bloggers από όλο τον κόσμο στο συνέδριο Food Blogger Connect, τον Αύγουστο του 2011 στο Λονδίνο.

Zita: από που είσαι;

Άρτεμις: Αθήνα, Ελλάδα

Zita: Ακόμη θυμάμαι εκείνη την ταβέρνα στην Πλάκα, το “Γιασεμί”…

Κι από τότε ξεκίνησε μια συζήτηση που ακόμη συνεχίζεται διαδικτυακά πλέον, όχι μόνο με την Zita από την Ουγγαρία αλλά και με πολλούς άλλους υπέροχους food bloggers απ’ όλο τον κόσμο: Ιταλία, Βέλγιο, Γερμανία, Ολλανδία, Αγγλία και όχι μόνο.

Δε φανταζόμουν ποτέ ότι σε ένα τριήμερο συνέδριο θα συναντούσα ανθρώπους με τους οποίους η αμοιβαία οικειότητα, αγάπη για τα ίδια πράγματα, κοινές ανησυχίες, απορίες, πάθη, αγάπες και ενθουσιασμός θα δημιουργούσαν μακροχρόνιες σχέσεις και φιλίες!

_DSC1174-6

Και δράσεις σαν κι αυτήν εδώ, αποδεικνύουν ότι οι άνθρωποι πάνω απ’ όλα, απ’ όπου κι αν προέρχονται, όση απόσταση κι αν τους χωρίζει, όποιοι πολιτισμικοί-κοινωνικοί-οικονομικοί ή άλλοι παράγοντες τους διαφοροποιούν, ένα είναι το κοινό στοιχείο που τους ενώνει όλους:

Η Αγάπη.

Και με πολύ αγάπη οργανώθηκε αυτό το διαδικτυακό πάρτι έκπληξη για το νεογέννητο μωρό της Zita, αφιερώνοντάς της από μία συνταγή για χορτοφάγους ή για vegans από τους φίλους της!

Ορίστε οι συνταγές κι απ’ τους υπόλοιπους:

από Giulia: A Tuscan sweet zucchini cake

από Regula: Nourishing Stout & Oat Drink,

από Beth: Moghrabieh Salad with Preserved Lemon and Coriander Pesto,

από Jasmine: Whole wheat flour cocoa cookies,

από Sarka: Kiwi Carpaccio with Manuka Honey and Pecans

από Emiko: Ricotta and dark chocolate cake,

από Sneige: Pomegranate curd bars with seedy pine nuts crust,

από Simone: Pistache-almond cakes with rosewater whipped cream,

από Karin: Fresh Pea Souffle with Goat Cheese

Σου εύχομαι λοιπόν Zita, με όλη μου την καρδιά, το νέο μέλος της οικογένειας να σε οδηγήσει μαγικά σε ακόμη πιο δημιουργικά μονοπάτια του κοινού μας πάθους για το φαγητό και τη ζωή!

Με αγάπη,

Άρτεμις

Read more


Οι περιπέτειες μιας τεμπέλας. 1η Αυγούστου. Στην Αθήνα. Με αμπελο-τεμπελο-ντολμάδες.

in english

Θέλει κουράγιο αλλά θα το πω.

Θα σας πω την πικρή αλήθεια.

Την αλήθεια μου.

Δεν έχω όρεξη.

Να κάνω πράματα.

Και μετά να τα φάω.

Ζεσταίνομαι.

Ιδρώνω.

Κουράζομαι.

Καταβάλλομαι.

Βαριέμαι.

Από τη μία.

Από την άλλη….

… φτιάχνω τεμπελοπράματα

… φτιάχνω παγωτά

… φτιάχνω γρανίτες

… κόβω φρούτα

… φωνάζω φίλους και καθόμαστε τα βράδια στο μπαλκόνι

… με τα τζίτζικια-γρύλους συνοδεία, αυξομειώνοντας την ένταση του τραγουδιού τους.

… ώρες ώρες προκαλούν ηχορύπανση! Αλλά ωραία…

… τρώμε τα τεμπελοφαγητά

… πίνουμε ότι βρούμε

… συζητάμε

… γελάμε

… «τσιμπάμε»

Ωραία. Read more