Η ζωή, το σύμπαν και τα πάντα με μια κρύα ντοματόσουπα. Gazpacho Andaluz.

Gazpacho 1

Κακά τα ψέμματα. Έχει ακόμα ζέστη. Κι ας μπήκε ο Σεπτέμβριος. Κι ας ρίχνει κάτι μπόρες.

Η ζέστη αυτή με καταβάλλει. Είναι θαύμα πως γράφω αυτές τις γραμμές. Είναι θαύμα πως βρίσκω την ενέργεια να κάνω βασικές λειτουργίες του οργανισμού, πόσω μάλλον, να δουλεύω σε μια απαιτητική δουλειά με ζέστη -βλέπε μαγείρεμα σε επαγγελματική κουζίνα.

Θα έλεγα ότι, ενώ βρίσκω την ομορφιά σε κάθε εποχή και στιγμή, το φθινόπωρο κι ο χειμώνας μου ταιριάζουν. Παίρνω ενέργεια, είμαι φουλ στη δημιουργικότητα, η μαυρίλα κι η καταχνιά του καιρού με σπρώχνουν να “γεννάω” ιδέες, να έχω όρεξη για τα πάντα, να είμαι σε εγρήγορση διαρκώς, να γράφω, να φωτογραφίζω, να μαγειρεύω, να διαβάζω, να δουλεύω, να ψάχνω για νέες ιδέες και πράγματα, να γεμίζει η φαντασία μου κι η ζωή μου χρώμα, κόντρα στον καιρό.

Σα να θέλω να τον αμφισβητήσω κι αυτόν -τον καιρό- όπως κάνω για τα περισσότερα πράγματα γύρω μου και μέσα απ’ αυτή την αμφισβήτηση να βρίσκω τον εαυτό μου και τον δρόμο μου.

Ξανά και ξανά.

Παιδιόθεν.

Gazpacho 2

*Πως ένα ποστ για ένα απλό, πλην νόστιμο και δροσερό, ανδαλουσιανό γκασπάτσο (κρύα ντοματόσουπα), μιλάει για τη ζωή, το σύμπαν και τα πάντα.

**Αυτά παθαίνεις όταν βλέπεις τέτοια βιντεάκια και μετά θες κι εσύ. Και καλά έκανα. Να θες κι εσύ μετά. Όσο ακόμα κάνει ζέστη. Κι όσο ακόμα έχει ζουμερές ντομάτες.

 

Gazpacho 5

Gazpacho 4

Read more