Μνημονεύοντας τις γιαγιάδες μου: κέικ με ελληνικό καφέ και σοκολάτα

Δεν έχω να θυμάμαι κέικ από τη γιαγιά μου -από καμία από τις δύο.

Έχω όμως να θυμάμαι άλλα, διαφορετικά:

Τις πρώτες μελιτζάνες ιμάμ από τη γιαγιά Άρτεμη, με κάθε μπουκιά να έχει κι ένα κομματάκι αλμυρή φέτα να εξισορροπεί τη γλύκα της μελιτζάνας και την πλούσια σάλτσα ντομάτας. Απαραίτητη παπαρίτσα πριν ή μετά την κάθε μπουκιά, να μη μείνει ίχνος σάλτσας στο πιάτο.

Το πρωινό της γιαγιάς Μάνθας με γάλα-έκπληξη όπου αντί για κακάο έριχνε τρούφα σοκολάτα -αυτή για τα ροφήματα, όχι τη στλιπνή- και που καθόταν κάτω κάτω στην κούπα, κόλπο για να ρουφήξουμε όλο μας το γάλα και να φτάσουμε το γρηγορότερο στην γλυκιά έκπληξη που μας περίμενε στον πάτο: η τρούφα να στρογγυλοκάθεται, σοκολατένια και λαχταριστή.

Ανακαλείς αυτές τις αναμνήσεις κι αισθάνεσαι μια θαλπωρή, μια ζεστασιά, γίνεσαι ξανά παιδί και ξανανιώνεις στο πετσί σου τη χαρά, τον ενθουσιασμό, τις νέες συγκινήσεις της στιγμής, τις γεύσεις, την ανυπομονησία να ξαναπάς στη γιαγιά και να σε περιμένει με αυτό που μόνο εκείνη ήξερε να σου δίνει. Διαφορετικό της μαμάς, άλλη, γλυκιά εξίσου αίσθηση.

Γιαγιάδες. Δεν είχα σκεφτεί να γράψω για αυτές. Προέκυψαν από ένα κέικ. Το κέικ της γιαγιάς Κατερίνας της σεφ Ντίνας Νικολάου, έτσι όπως το βρήκα στο βιβλίο της “Η κουζίνα της μαμάς μου”. Γλυκό, απλό, καθημερινό και τόσο οικείο, με όλα όσα η οικογένεια της σεφ μοιραζόταν και μοιράζεται από γενιά σε γενιά, από εποχή σε εποχή.

Κι αυτό το κέικ με άγγιξε. Κι άγγιξε και τις ευαίσθητες χορδές με τις γιαγιάδες μου. Έχουν φύγει και οι δύο. Η μία πολύ νωρίς. Η άλλη σχετικά πρόσφατα. Τόσο διαφορετικές αλλά και τόσο κοντά η μία με την άλλη. Ήταν και οι δύο γιαγιάδες μου. Ήταν και οι δύο μέρος αυτού που είμαι τώρα.

Τις αγαπώ.

Εις το επανιδείν.

Read more


Τηγανίτες με φέτα, μέλι και λεμόνι

tiganites feta meli lemoni

Σα σήμερα, 3 χρόνια πριν ήταν όλα τόσο διαφορετικά και ταυτόχρονα τόσο ίδια.

Όλα έχουν αλλάξει, σε κάθε επίπεδο. Ένα πράγμα μόνο μένει ίδιο: η αγάπη μου για το blog μου και ό,τι προκύπτει από αυτό -μαγειρική, φωτογραφία, styling, γράψιμο.

Ακόμη κι η αγάπη μου για γλυκαλμυρές γεύσεις, πόσο μάλλον όταν αυτές συνδυάζονται σε ένα επιδόρπιο: τηγανίτες με φέτα, λεμόνι και μέλι. Κάτι σα σφακιανόπιτες δηλαδή, κάτι σα γραβιέρα με μέλι δηλαδή, το κάτι άλλο δηλαδή.

Ένα επιδόρπιο που μπορεί να γλυκάνει, να ηρεμήσει και να ξαφνιάσει ευχάριστα τον ουρανίσκο σου στο γιορτινό σου τραπέζι.

tiganites feta meli lemoni 3

Κι όλα αυτά ήρθε να μου τα θυμήσει το guest post που είχα κάνει στο blog της Ερμιόνης με τη μίνι συνεντευξούλα που της είχα δώσει ίδια εποχή το 2013.

Με είχε ρωτήσει τότε η Ερμιόνη:

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;
“Να συνεχίσω να ασχολούμαι με το blogging και αυτό να είναι το επάγγελμά μου αποκλειστικά, με όλες τις παραμέτρους που έχω ήδη αναφέρει. Η φωτογραφία δε και το styling φαγητού επιδιώκω και θέλω να είναι το επίκεντρο”.

Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ.

Κι αυτό το guest post ήρθε να μου το θυμήσει το blog party που κάνουμε κάθε μήνα συνφουντμπλογκέρς με συνταγές που περιλαμβάνουν ένα κοινό υλικό, χαρακτηριστικό της εποχής. Λόγω των ημερών είπαμε το θέμα να είναι ελεύθερο με μόνο κοινό χαρακτηριστικό αυτό των Χριστουγέννων. Δείτε λοιπόν και τις υπόλοιπες χριστουγεννιάτικες ιδέες των υπολοίπων και προετοιμαστείτε για νόστιμες στιγμές με αγαπημένα σας πρόσωπα:

Κολοκυθόσουπα από την Ευγενία του Eat Yourself Greek

Μπισκότα με σουσάμι και σταφίδες της Νίκης από το Μυαλό στο Φαγητό

Χριστουγεννιάτικο Σοκολατένιο Δεντράκι της Εύης από το The Healthy Cook

– Καραμελωμένα λαχανάκια Βρυξελλών με μπέικον της Έλενας από το Elena is Cooking

Panettone του Άρη από το Νεανικόν

Χριστουγεννιάτικα μπισκότα από την Εβίνα του Cook and Feel

-Tάρτα μπακλαβά της Δώρα από το Pandora’s Kitchen

-Αρωματική βασιλόπιτα με ζάχαρη καρύδας, χωρίς γλουτένη, με αμύγδαλα & ανθότυρο της Εύας του Real Family Food.

tiganites feta meli lemoni 2

Read more