Foodathlon, αγάπη μου, και σούπερ διαγωνισμός

Όταν πήγαινα σχολείο, μισούσα την ώρα της γυμναστικής.

Μισούσα ακόμα και τη φόρμα τόσο πολύ που τη φόραγα πάνω από το τζιν για να την πετάξω το συντομότερο από πάνω μου.

Που να φανταζόμουνα ότι σήμερα -η αλήθεια είναι πολλά χρόνια μετά- θα απολάμβανα λίγο περισσότερο τις φόρμες, ότι θα έκανα γυμναστική συχνά και ότι θα έγραφα για κάτι που θα λεγόταν Foodathlon -ακόμη και η λέξη άθληση καντίλες μου προκαλούσε. Το φαγητό πάλι όχι.

Foodathlon λοιπόν, aka μια σειρά δραστηριοτήτων με επίκεντρο το fitness, nutrition και wellness -και μια μοναδική για τα ελληνικά, αλλά και τα διεθνή δεδομένα, πρωτοβουλία- που θα γίνουν με αφορμή τον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας, ακριβώς μια εβδομάδα πριν, από τις 04/11 έως τις 11/11/2018.

Στόχος αυτών των δραστηριοτήτων είναι να λειτουργήσουν συμπληρωματικά με το κεντρικό αθλητικό δρώμενο του Μαραθωνίου, προσφέροντας ένα πλαίσιο από μοναδικές εμπειρίες σε ντόπιους και ξένους επισκέπτες, όπως: ειδικά μενού σχεδιασμένα για αθλητές σε συνεργασία με εστιατόρια της πόλης, special pop-up events, εξειδικευμένα workshops, γευστικές διαδρομές μέσα στην πόλη αλλά και πλήθος αθλητικών υπηρεσιών, όπως running tours με τη συνοδεία επαγγελματιών trainers.

Foodography-Pic your food event που θα μάθεις βασικές αρχές φωτογραφίας φαγητού, ενώ θα φας και τα πάντα; Έχουμε.

Ξενάγηση στο κέντρο της πόλης με ξύλινα ποδήλατα; Έχουμε.

Wine pairing στον μοναδικό Βασίλαινα; Έχουμε.

Παρασκευή vegan snacks στο Lime Bistrot; Κι αυτό το έχουμε, μαζί με πολλά άλλα που θα δεις στο αναλυτικό πρόγραμμα των εκδηλώσεων του Foodathlon εδώ.

Μη ξεχάσεις να τσεκάρεις και τη λίστα με τα συνεργαζόμενα εστιατόρια με τα ειδικά μενού και τις ειδικές τιμές εδώ!

Μακάρι να μπορούσα να τα παρακολουθήσω όλα αλλά σίγουρα θα είμαι εκεί σε αρκετά!

Εώς τότε, έχω ένα δωράκι που ζηλεύω αφάνταστα- για τρεις τυχερούς από εσάς!

Τρία al hammam treatments αξίας 49 ευρώ το καθένα στο πανέμορφο Al hammam traditional baths στην Πλάκα! Κάνε αυτό το ξεχωριστό δωράκι χαλάρωσης, αποτοξίνωσης και αναζωογόνησης στον εαυτό σου και είμαι σίγουρη ότι θα το αναζητάς συχνά -σ’ εμένα τουλάχιστον έχει μείνει αξέχαστο!

Αν λοιπόν θες να είσαι ένας από τους 3 νικητές που θα απολαύσουν μια υπέροχη εμπειρία χαμάμ, άφησε ένα σχόλιο εδώ ή και -για να έχεις περισσότερες πιθανότητες να είσαι εσύ ο τυχερός!- στο αντίστοιχο ποστ στη σελίδα μου στο facebook εδώ και στο λογαριασμό μου στο instagram εδώ, ακολουθώντας τις σχετικές οδηγίες.

Ο διαγωνισμός ξεκινάει από σήμερα και λήγει στις 1/11 τα μεσάνυχτα. Οι νικητές θα ανακοινωθούν την επομένη, στις 2/11 στο facebook και στο instagram.

Σου εύχομαι καλή επιτυχία και ελπίζω να σε δω σε κάποια από τα events του Foodathlon!


Σεμινάριο Φωτογραφίας Φαγητού και Styling με κάμερα κινητού.

Μου αρέσουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Αυτό είναι γεγονός.

Έχω περάσει από ζωγραφική και πλέξιμο μέχρι συγγραφή μονόπρακτου, ηθοποιός σε θεατρική ομάδα και Καραγκιόζης Φούρναρης.

Τα τελευταία 8 χρόνια, μανία, όπως έχετε ίσως παρατηρήσει, το blog μου με ό,τι περιλαμβάνει αυτό: μαγειρική, γράψιμο, styling, φωτογραφία. Αυτό το τελευταίο στοιχείο, η φωτογραφία, έχει αποδειχτεί μόνιμη αγάπη και όχι περιστασιακός έρωτας όπως όλα τα προηγούμενα έως τώρα.

Γι’ αυτό και όταν μου ζητήθηκε από την γλυκύτατη Στέλλα από το Cookpad να κάνω ένα σεμινάριο φωτογραφίας φαγητού με κινητό τηλέφωνο, με έλουσε ταυτόχρονα κρύος ιδρώτας και κύματα απίστευτης χαράς και ενθουσιασμού!

Φώτο: Endrit Halili

Φώτο: Endrit Halili

Τα σεμινάρια φωτογραφίας φαγητού είναι κάτι που σκέφτομαι εδώ και πάρα πολύ καιρό να κάνω αλλά έως τώρα δεν είχα το θάρρος να κάνω γιατί:

-είναι κάτι που ενδιαφέρει και άλλους;

-θα πω κάτι που θα είναι καινούργιο ή όλα έχουν ήδη ειπωθεί;

-έχω αρκετές γνώσεις;

-έχω το κουράγιο;

Η πρόταση της Στέλλας ήταν το εφαλτήριο για να ξεπεράσω εν μέρει τους ενδοιασμούς μου αυτούς και να πω κατευθείαν ΝΑΙ στην πρό(σ)κληση αυτή. Τα μέλη της πολύ ενεργής κοινότητας του Cookpad θα ήταν οι συμμετέχοντες με αφορμή την κοπή της ετήσιας πίτας τους στον πολύ όμορφο χώρο του Impact Hub Athens. Κι έτσι κι έγινε ένα Κυριακάτικο πρωινό αρχές Μαρτίου.

Φώτο: Ευγενία Μακρογιαννέλη

Αγωνία και λαχτάρα να σε σκέφτομαι, σεμινάριο φωτογραφίας, με προετοιμασία 10σελιδης παρουσίασης για το τι θα πω, πως θα το πω, τα props που θα πάρω μαζί μου για τη hands on πρακτική που ακολούθησε με τα φαγητά που είχαν προετοιμάσει και φέρει μαζί τους οι συμμετέχοντες.

Μετά το πρώτο δίλεπτο τρεμάμενης φωνής και αφυδάτωσης της στοματικής κοιλότητας με αποτέλεσμα να ξεροκαταπίνω ασύστολα, η γλώσσα μου άρχισε να ρέει χωρίς σταματημό, να θέλω να πω όλα όσα έχω βιώσει στη φωτογραφία φαγητού τα χρόνια αυτά, να έρχονται όλα τα θέματα στο μυαλό μου βροχηδόν και να είμαι ενθουσιασμένη, εκστασιασμένη, πωρωμένη, χαρούμενη και ευτυχισμένη στο παρόν που μιλάω ελεύθερα για ένα θέμα που αγαπώ, μελετώ και εξασκώ από το 2010.

Και μετά από την παρουσίασή μου μπροστά στα μάτια περίπου 30 ατόμων, άρχισε η δράση! Πιάτα και πηρούνια πηγαινοέρχονταν σε τραπεζάκια, πάγκους και τσουβάλια, αναζήτηση του καλύτερου σημείου για φωτογραφία του πιάτου του καθενός, ρυθμίσεις στα τηλέφωνα και δυνατότητες επεξεργασίας, οπτικές γωνίες και props, χαρά, δημιουργία και φαντασία!

Φώτο: Endrit Halili

Φώτο: Ευγενία Μακρογιαννέλη

Φώτο: Endrit Halili

Φώτο: Endrit Halili

Φώτο: Endrit Halili

Φώτο: Κατερίνα Λιόλιου

Φώτο: Ευγενία Μακρογιαννέλη

Αποτέλεσμα;

Να φύγω από την εκδήλωση του Cookpad με ένα πλατύ χαμόγελο και πληρότητα για ένα υπέροχο πρωινό, να γνωρίσω ανθρώπους που αγαπούν εξίσου το φαγητό και θέλουν να μάθουν να το αποτυπώνουν καλύτερα, να μάθω τις δικές μου δυνατότητες επικοινωνίας μέσα από την επαφή με τους γύρω μου και να πάρω το θάρρος να πω ότι ναι, μπορώ να το κάνω και αυτό!

Διάβασε και το ποστ του Cookpad εδώ που συγκεντρώνει επιγραμματικά κάποια πράγματα από την παρουσίαση!

Ευχαριστώ πολύ και πάλι το Cookpad και τα μέλη του και εύχομαι σύντομα να μπορέσω να κάνω άλλο ένα σεμινάριο φωτογραφίας φαγητού και styling!

Σας φιλώ!

Φώτο: Endrit Halili

Φώτο: Endrit Halili


Milia Food Photography and Styling Workshop.

Υπάρχουν κείμενα σαν κι αυτό, που όταν έρθει η στιγμή να τα γράψεις, κάθεσαι σα χάνος μπροστά στη λευκή σελίδα της οθόνης.

Πως να αποτυπώσεις σε λέξεις συναισθήματα, εμπειρίες, χαμόγελα, εξάψεις και άγχη δημιουργικά, αγωνίες για το αν θα πάνε όλα όπως τα υπολογίζεις, για το αν είναι όλοι ευχαριστημένοι, τη γλυκιά και γεμάτη κούραση -αυτή που όταν ακουμπάς αργά το βράδυ στο μαξιλάρι “βυθίζεσαι” σε μια πληρότητα κι ηρεμία-, τη μαγεία του τοπίου, την ειλικρινή ευγένεια των ανθρώπων που βρίσκονται εκεί, την αίσθηση ότι “όνειρο είναι, μη με ξυπνάτε”.

Σα χείμμαρος τώρα αρχίζουν σιγά σιγά να κατρακυλάνε οι λέξεις, δε τις προλαβαίνω, γράφω εγώ, ακατάλυπτα ίσως να φανούν κάποια σε εσάς, θα προσπαθήσω να σουλουπώσω τη ροή των γραμμάτων εδώ, να μη θυμίζουν αυτόματη γραφή, όχι, αλλά θέλω να καταγράψω περισσότερο την αίσθηση και τα συναισθήματα που απέμειναν μετά από αυτές τις τρείς υπεργεμάτες δημιουργικές ημέρες παρά το ημερήσιο πρόγραμμα.

Μια “τρελή” φαινομενικά ιδέα, θα παραμείνει “τρελή” αν πάνω απ’ όλα δεν πιστέψεις σ’ αυτήν, αν δεν υπάρξουν γύρω σου οι άνθρωποι που θα τη μοιραστείς και δε θα χρειαστεί να τους πείσεις γι’ αυτήν και αν τέλος, δεν συντρέξουν οι συνθήκες για να την υλοποιήσεις.

Όταν λοιπόν η Ελένη του The Foodie Corner μου είπε να συναντηθούμε -Σεπτέμβιος θα ήταν 2016- για να ξαναδούμε εκείνη την ιδέα για ένα workshop food photography and styling εδώ στην Ελλάδα στα πρότυπα των υπολοίπων που γίνονται σε όλο τον κόσμο, δε χρειάστηκε να πούμε πολλά.

Το γεγονός ήταν ένα: φυσικά και θα το κάναμε και φυσικά είναι ανοησία να μην έχει γίνει ήδη κάποιο σε αυτόν εδώ τον τόπο. Εδώ όπου και άπειρες γωνιές φυσικής ομορφιάς έχουμε, και τοπική γαστρονομία και εκλεκτά μοναδικά προϊόντα έχουμε, και που φυσικά δεν έχουμε αξιοποιήσει όσο πρέπει και τους αρμόζει ως πηγή πλούτου μέσω του γαστρονομικού τουρισμού, μιας και είναι από τα λίγα αξιοποιήσιμα στοιχεία οικονομικής ανάπτυξης αυτής της χώρας. Αλλά είπαμε, όλα έρχονται με μια χρονοκαθυστέρηση στη χώρα μας και χρίζει χωριστής ανάλυσης το θέμα.

Έτσι κι έγινε λοιπόν.

Συναντηθήκαμε, τα βάλαμε κάτω με μολύβι και χαρτί και το Food Photography and Styling Retreat Workshop στη Μηλιά, στα Χανιά Κρήτης στις 21-24 Απριλίου 2017 ήταν γεγονός!

Η υπέροχη πραγματικά και ταλαντούχα δασκάλα μας Betty Liu (υποψήφια για το βραβείο Best Food Photography and Styling 2016 από το περιοδικό Saveur) ήταν διαθέσιμη -η Ελένη μάλιστα είχε ήδη βιώσει ένα workshop μαζί της το προηγούμενο καλοκαίρι στην Ιταλία οπότε είχε εικόνα του στυλ της και της μεταδοτικότητάς της-, ορίσαμε τις ημερομηνίες, το μέρος φαινόταν ειδυλιακό και ήταν διαθέσιμο, οπότε μείναμε μόνο με το άγχος των συμμετοχών. Σε μια βδομάδα από την ανακοίνωση του workshop το άγχος αυτό είχε εξαφανιστεί, καθώς όχι μόνο καλύφτηκαν οι 8 προβλεπόμενες θέσεις, αλλά κλείστηκαν και οι 2 εφεδρικές και είχαμε και λίστα αναμονής!

Οι μήνες πέρασαν γρήγορα -πρόσφατα διάβασα αυτό το χαριτωμένο “Πότε ήταν Δευτέρα, πότε ήρθε Παρασκευή, πότε θα ξυπνήσω σε γηροκομείο καμιά μέρα, χαμπάρι δεν θα πάρω”- και ήρθε ο καιρός να φύγουμε για τη μαγική Μηλιά.

Ένας αυθεντικός οικισμός του 17ου αιώνα, πλήρως ανακαινισμένος σε ένα οικολογικό χωριό, σεβόμενος την αρχιτεκτονική παράδοση και το περιβάλλον.

Ένα μέρος που ανήκει στις προστατευόμενες περιοχές Natura της ΕΕ, ένα μέρος που ανήκει στη φύση κι αυτό, οι δημιουργοί και συντηρητές του το σέβονται και το υπηρετούν προσπαθώντας να κρατήσουν τις πολύτιμες κι ευαίσθητες ισορροπίες μεταξύ φύσης και ανθρώπου.

Ένα μέρος όπου επιστρέφεις στα Βασικά: “στους απλούς και ανθρώπινους ρυθμούς ζωής. Είναι μια απόδραση που επαναπροσδιορίζει τους εαυτούς μας σε ένα μέρος αναψυχής μακριά από τα πλήθη”. Ένα μέρος που είναι αυτό που είναι εξαιτίας των ανθρώπων που το λειτουργούν: όλη αυτή η υπέροχη ιδέα, η τοποθεσία και οι υποδομές δεν θα υποστηρίζονταν, κι ίσως δε θα άντεχαν να υπάρχουν 20 χρόνια τώρα, αν δεν υπήρχαν αυτοί οι ξεχωριστοί, ευγενικοί στην ουσία, κι όχι μόνο λόγω επαγγελματισμού, άνθρωποι:

ο Τάσος Γούργουρας που το “τρέχει” και τον τρέχει (!), το στήριγμα από πολλές απόψεις αυτού του τολμηρού κι όμως τόσο υπέροχου εγχειρήματος (οι ιδέες που λέγαμε παραπάνω), ο άνθρωπος που ήταν εκεί πριν ακόμα πάμε εκεί, ο άνθρωπος που συμμετείχε ενεργά στις καλλιτεχνικές δράσεις μας -από μοντέλο χεριών και ζυμώματος ψωμιού, μέχρι ξεναγός στο βουνό, συνοδός στον μελισσοκόμο, παρών σε κάθε επιθυμία μας που θα περνούσε από το χέρι του και θα μπορούσε να κάνει για να μας διευκολύνει κι ευχαριστήσει. Ο βασικός άνθρωπος που μας έκανε να αιστανθούμε από την πρώτη στιγμή σα στο σπίτι μας πραγματικά.

Οι δύο υπέροχοι, νέοι, ταλαντούχοι σεφ, ο Βασίλης Μακράκης και ο Παναγιώτης Μποργιατζίδης μας μαγείρεψαν πεντανόστιμα πιάτα με υλικά εποχής και της γύρω περιοχής με τόσο σεβασμό, δημιουργικότητα, αγάπη, φροντίδα και νοστιμιά που πραγματικά ανυπομονώ να τους δω στα επόμενα βήματά τους και να έχω τη χαρά να ξαναδοκιμάσω δημιουργίες τους. Που να ήξεραν βέβαια ότι με τον ερχομό 15 food bloggers απ’ όλο τον κόσμο θα τους αφήναμε ήσυχους να κάνουν μόνο τη δουλειά τους: τους κάναμε μοντέλα -ο Παναγιώτης ξεροστάλιασε κάμποσες ώρες στο υπαίθριο τραπέζι που είχαμε στήσει για το άνοιγμα φύλλου πίτας και τη δημιουργία της με τα χέρια “κάγκελο” στον αέρα ή να τυλίγει ξανά και ξανά το ζυμάρι για να ικανοποιηθούμε εμείς με τις φωτογραφίες μας-, τους “τρέχαμε” με ερωτήσεις του τύπου “μας ανοίγεις το μάτι;”, “έχεις άλλο μαχαίρι;”, “έχεις το τάδε, το δείνα υλικό;” κι άλλα πολλά που βεβαίως τύχαινε να ζητάμε την ώρα που τρέχανε για τις παραγγελίες τους. Χίλια ευχαριστώ και στους δύο που όχι μόνο δεν αγκομαχούσαν με τις απαιτήσεις μας και την παρουσία μας αλλά ήταν πάντα εκεί, γρήγοροι, εξυπηρετικοί τόσο ώστε ντρεπόσουν να τους ζητήσεις και κάτι άλλο επιπλέον -το ζητούσαμε τελικά…

Οι υπόλοιποι άνθρωποι που δουλεύουν εκεί, η “μορφή” στο σέρβις Ιορδάνης, ο Δημήτρης, η Ιωάννα, ο Μίρι και όλοι οι υπόλοιποι που βοηθούσαν στα δωμάτια και στη κουζίνα και ξεχνάω δυστυχώς τα ονόματά τους!

Ευχαριστούμε από καρδιάς!

Και όλο αυτό φυσικά, δε θα είχε πραγματοποιηθεί χωρίς την παρουσία της δασκάλας μας Betty, της -τελευταίας στιγμής βοηθού της- Jenny με το βραβευμένο για το food photography and styling blog Hello my dumpling από το περιοδικό Saveur 2016, της φίλης μας food blogger Κώννας που ήταν μαζί μας στις προετοιμασίες από την Αθήνα από την πρώτη ως και τις τελευταιές μας στιγμές στη Μηλιά βοηθώντας στα πάντα και των 10 συμμετεχόντων που ήρθαν από Αμερική, Καναδά, Φινλανδία, Ελβετία και -ω, τι χαρά!- από Ελλάδα.

Μεταξύ των sessions για styling με διαφορετικά υλικά, υφές, props, φωτισμούς και settings, για τεχνικές και παρουσίαση επεξεργασίας του Lightroom, για φωτογραφίσεις με διαφορετικές φωτιστικές συνθήκες και σημεία, για συζητήσεις για παρουσία και προώθηση δουλειών στα social media και συνεχή αλληλεπίδραση και συζητήσεις για τα πάντα που εχουν να κάνουν με ό,τι περιλαμβάνει η δουλειά πίσω από ένα food blog, επισκεφτήκαμε έναν πραγματικά αφοσιωμένο τα τελευταία 30+ χρόνια μελισσοκόμο, τον Αντώνη Παπαγιαννάκη, που μας ξενάγησε στα μελισσοτόπια του και στον προσωπικό του παράδεισο-μαγικό κήπο του με το μεγαλύτερο δέντρο αβοκάντο που έχω δει ποτέ, τις εξωγήινες γαλοπούλες και τις ανθισμένες τριών ειδών αγγινάρες του!

Το προγραμματισμένο πικ νικ στο εξωτικό Ελαφονήσι μπορεί να μην πραγματοποιήθηκε λόγω βροχής αλλά είμαι σίγουρη ότι η ενωμένη θετική ενέργεια και δημιουργικότητα όλων εμάς που πήγαμε προς τα εκεί, εκείνη τη μαύρη, μουντή, βροχερή με ομίχλη μέρα, έκανε τη βροχή να σταματήσει όταν φτάσαμε, να ξεχυθούμε σε όλη την παραλία για φωτογραφίες, να απολαύσουμε την ηρεμία του τοπίου αυτή την εποχή του χρόνου και να εκφραστούμε μέσα από τον φακό μας.

Τα συναισθήματα πολλά και όμορφα, η ανάμνηση αυτού του τριημέρου θα είναι κάτι που θα θυμάμαι για πάντα. Αυτό που μου μένει από αυτό το workshop δεν είναι τόσο ίσως κάποια τεχνικά θέματα που τα έχω μάθει μέσα από την εμπειρία μου και εξάσκηση στη φωτογραφία και στη διατήρηση με όποιο κόστος αυτού του “παιδιού” μου, του μπλογκ μου από το 2010, αλλά κυρίως η εμπειρία του να βλέπω πως λειτουργούν διαφορετικοί, δημιουργικοί άνθρωποι που κάνουν αυτό που κάνω κι εγώ και που αγαπώ τόσο πολύ, πως χειρίζονται το θέμα τους, πως την κάμερά τους, οι συζητήσεις μας, οι απόψεις τους, η αύρα τους, το χαμόγελό τους, οι διαφορετικές κουλτούρες, τα ίδια ενδιαφέροντα, το κοινό μας πάθος από 15 διαφορετικές οπτικές!

Χίλια ευχαριστώ πολύ την Ελένη που θέλησε να το υλοποιήσει αυτό μαζί μου γιατί πραγματικά θα υπέφερα -με την κυριολεκτική έννοια της λέξης- αν σε άλλη περίπτωση μάθαινα ότι κάτι τέτοιο διοργανώνεται στη χώρα μου και δε θα μπορούσα να πάω λόγω κόστους (εδώ στεναχωριέμαι με τα του εξωτερικού, τι να λέμε τώρα…).

Σκουπίζοντας, στην κυριολεξία, δάκρυα που μόλις βγήκαν, κλείνω αυτό το ποστ, με την ευχή να έχω την ευκαιρία ακόμα πιο συχνά να παίρνω τέτοιες τονωτικές “ενέσεις” έμπνευσης, “σπρωξίματος” δημιουργικού, αναζήτησης, αυτοβελτίωσης κι ελπίδας στην δύσκολη και μακριά περίοδο ανασφάλειας που ζω (-ούμε).

Υ.Γ.: Χωρίς τους ευγενικούς χορηγούς μας, δε θα απολαμβάναμε υπέροχο κρασί, νόστιμα μεζεδάκια και ντιπς και οι συμμετέχοντές μας δε θα έπαιρναν ξεχωριστά props μαζί τους!

Ευχαριστούμε λοιπόν ιδιαίτερα τους:

-την Rhoncus, με τα καλαίσθητα κι αφαιρετικά πιατάκια και μπωλς τους από τσιμέντο, παρακαλώ! Με έδρα την Πάτρα, στέλνουν παντού στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ομορφαίνοντας τις φωτογραφίες μας και την καθημερινότητά μας.

-την Tzoumani Bros, μια επίσης ελληνική εταιρεία που ξύλο πιάνει, επιφάνεια κοπής γίνεται -και όχι μόνο! Χειροποίητα όλα και μοναδικά, μπήκαν κι αυτά στα goodies bags.

-το Οινοποιΐο Dourakis από τα Χανιά που μας πρόσφεραν το βραβευμένο λευκό κρασί Kudos, της ποικιλίας Μαλβαζία, μιας πολύ αρωματικής κρητικής ποικιλίας, και το ερυθρό Cabernet Sauvignon Λίχνος, ένα ξηρό βιολογικό υπέροχο κρασί που τα απολαύσαμε με τα δείπνα μας.

-την Simply Greek που μας προσέφερε το ιδιαίτερα dips της με ξεχωριστούς συνδυασμούς υλικών τοματορακομελιά και όχι μόνο!- τα οποία απολαύσαμε με κριτσίνια, παξιμάδια αλλά και σκέτα.

-την Yiam που μας προσέφερε γλυκά του κουταλιού να τα γνωρίσουν οι καλεσμένοι μας που τα ξεχώρισαν κατευθείαν και τα απόλαυσαν με στραγγιστό γιαούρτι και δεν ήξεραν τι να πρωτοδιαλέξουν! Τα προϊόντα της Yiam διατίθονται και μεσω της Wise Greece, που μας προσέφερε για τα goodies bags σαπουνάκια με χαμομήλι και πρόπολη, μυρωδάτη ρίγανη σε μάτσα. H Wise Greece είναι μία μη κερδοσκοπική Κίνηση με διπλό σκοπό. Από τη μία πλευρά προωθεί σε παγκόσμιο επίπεδο τα οφέλη της Ελληνικής διατροφής και την ποιότητα των ελληνικών τροφίμων, ενώ μέσα από τις πωλήσεις τους συγκεντρώνει κέρδη τα οποία “μετατρέπει” σε τρόφιμα για να τα διαθέσει σε παιδιά και συνανθρώπους μας με μεγάλη ανάγκη.

-Τέλος, ευχαριστούμε πολύ το εστιατόριο Λίθος, που μας προσέφερε το τελευταίο υπέροχο γεύμα μας στα Χανιά, κλείνοντας έτσι ένα απερίγραπτο τριήμερο δημιουργίας και φαντασίας.