Μπισκότα με βρώμη, αμυγδαλοβούτυρο και μπανάνα. Και τροφή για σκέψη.

Δε με νοιάζει αν το πιάτο που έχω μπροστά μου είναι βίγκαν, αν δεν είναι, αν εμπίπτει σε κάποια “κατηγορία” φαγητού.

Δε με νοιάζει πόση ζάχαρη ή πόσα λιπαρά μπορεί να έχει ένα λαχταριστό με φρέσκα υλικά και άριστες πρώτες ύλες γλυκό που θα σερβιριστεί μπροστά μου ούτε πόσες θερμίδες μπορεί να έχει ένα μυρωδάτο πιάτο με αφράτα σουτζουκάκια ζυμωμένα με ολόφρεσκο μοσχαρίσιο κιμά, σάλτσα πλούσια με μπαχαρένια ντομάτα και βελούδινο πουρέ πατάτας με φρέσκο βούτυρο.

Δε με νοιάζει πόσο light είναι τα μπισκότα με βρώμη που όμως λιώνουν στο στόμα και είναι πλούσια σε γεύση ούτε πόσο υγιεινός είναι ένας “γύρος” από μανιτάρια ψιλοκομμένα, μαριναρισμένα σε μπαχαρικά τόσο ισορροπημένα και όμορφα ψημένα που δικαιολογούν την μετονομασία τους σε “γύρο”.

Αυτό που με νοιάζει δεν έχει να κάνει με κατηγορίες, light, θερμίδες, μόδες, τάσεις.

Έχει να κάνει με το σεβασμό της τροφής και την ευγνωμοσύνη που νιώθω που μπορώ να την έχω μπροστά μου και να τη γεύομαι -γιατί κανένα από αυτά τα δύο δεν είναι δεδομένα. Όπως τίποτα άλλωστε.

Έχει να κάνει με το σεβασμό στις πρώτες ύλες: στην ορθή και λογική χρήση τους, στην ορθή παραγωγή-καλλιέργεια-εκτροφή τους.

Έχει να κάνει με το σεβασμό στη διατροφική μας αλυσίδα, στη χλωρίδα, στην πανίδα, στη γη, στον αέρα και στο νερό. Στην ισορροπία και το μέτρο.

Μέτρο.

Ναι, αυτή είναι η λέξη.

Μέτρο στο πόσο κρέας θα τρώμε, στο πως έχει εκτραφεί και με ποιο τρόπο φτάνει στο πιάτο μας το ζώο που επιλέγουμε να γευτούμε.

Μέτρο στο πόσα λαχανικά και φρούτα θα τρώμε και στο πως και που έχουν καλλιεργηθεί.

Μέτρο στην εθιστική γλύκα που προσφέρουμε στο σώμα μας και στους τρόπους που επιλέγουμε να την προσφέρουμε.

Μέτρο στο αλατοπίπερο της ζωής.

Μέτρο στο μεθυστικό κρασί και αλκοόλ που χαλαρώνει μυαλό και σώμα.

Δε λέω τίποτα καινούργιο όλα έχουν ειπωθεί, οι αρχαίοι όλων των λαών αυτού του πλανήτη τα έχουν ήδη πεί.

Αυτά τα μπισκότα που δοκίμασα όμως από τη Μελίσσα μια μέρα (με φυστικοβούτυρο όμως κι εσύ θα βάλεις ό,τι “βούτυρο” θες), με έκαναν και να θέλω να τα ξαναφτιάξω και να τα πάω κέρασμα και να γράψω με αφορμή αυτά, τις σκέψεις μου για την αγαπημένη μου αίσθηση, αυτής της γεύσης, που τόσο έχουμε δαιμονοποιήσει, θεοποιήσει, καταρρίψει και αποθεώσει ταυτόχρονα άπειρες φορές στην πορεία μας σε αυτόν τον πλανήτη.

Τον πλανήτη αυτό που τόσο υποφέρει από την έλλειψη του ανθρώπινου μέτρου σε όλες τις εκφάνσεις του. Και που οι εκτός μέτρου επιλογές και συμπεριφορές δε βοηθούν ούτε στην διατήρηση της ισορροπίας στην διατροφική αλυσίδα ούτε στην εξάλειψη του καρκίνου ούτε στην εκμετάλλευση των ζώων, ούτε στην υπεραλίευση, ούτε στη μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα και των θαλασσών.

Δε βοηθούν σε τίποτα όσο η απληστία, το χαρτί αυτό που έχουμε ονομάσει χρήμα, ο εγωισμός και η ανοησία κυριαρχούν στα όντα αυτά που νομίζουν ότι ισορροπούν πάνω στη μάζα που αιωρείται στο άπειρο και που ονομάζουν Γη.

Κι όλα αυτά, ναι, με αφορμή αυτά τα εύκολα και πεντανόστιμα μπισκότα. Που τυχαίνει να είναι βίγκαν. Δοκίμασέ τα χωρίς ταμπέλες και προκαταλήψεις στο μυαλό. Όπως και στη ζωή.

Read more


Η ζωή, το σύμπαν και τα πάντα με μια κρύα ντοματόσουπα. Gazpacho Andaluz.

Gazpacho 1

Κακά τα ψέμματα. Έχει ακόμα ζέστη. Κι ας μπήκε ο Σεπτέμβριος. Κι ας ρίχνει κάτι μπόρες.

Η ζέστη αυτή με καταβάλλει. Είναι θαύμα πως γράφω αυτές τις γραμμές. Είναι θαύμα πως βρίσκω την ενέργεια να κάνω βασικές λειτουργίες του οργανισμού, πόσω μάλλον, να δουλεύω σε μια απαιτητική δουλειά με ζέστη -βλέπε μαγείρεμα σε επαγγελματική κουζίνα.

Θα έλεγα ότι, ενώ βρίσκω την ομορφιά σε κάθε εποχή και στιγμή, το φθινόπωρο κι ο χειμώνας μου ταιριάζουν. Παίρνω ενέργεια, είμαι φουλ στη δημιουργικότητα, η μαυρίλα κι η καταχνιά του καιρού με σπρώχνουν να “γεννάω” ιδέες, να έχω όρεξη για τα πάντα, να είμαι σε εγρήγορση διαρκώς, να γράφω, να φωτογραφίζω, να μαγειρεύω, να διαβάζω, να δουλεύω, να ψάχνω για νέες ιδέες και πράγματα, να γεμίζει η φαντασία μου κι η ζωή μου χρώμα, κόντρα στον καιρό.

Σα να θέλω να τον αμφισβητήσω κι αυτόν -τον καιρό- όπως κάνω για τα περισσότερα πράγματα γύρω μου και μέσα απ’ αυτή την αμφισβήτηση να βρίσκω τον εαυτό μου και τον δρόμο μου.

Ξανά και ξανά.

Παιδιόθεν.

Gazpacho 2

*Πως ένα ποστ για ένα απλό, πλην νόστιμο και δροσερό, ανδαλουσιανό γκασπάτσο (κρύα ντοματόσουπα), μιλάει για τη ζωή, το σύμπαν και τα πάντα.

**Αυτά παθαίνεις όταν βλέπεις τέτοια βιντεάκια και μετά θες κι εσύ. Και καλά έκανα. Να θες κι εσύ μετά. Όσο ακόμα κάνει ζέστη. Κι όσο ακόμα έχει ζουμερές ντομάτες.

 

Gazpacho 5

Gazpacho 4

Read more


Food4Good: φακές σαλάτα, Surfers4life και ζούμπα.

 

_DSC5410-25

Αυτό το Food4Good την 1η Ιουνίου στο Ολυμπιακό Κοπηλατοδρόμειο στον Σχοινιά ήταν το τελειωτικό χτύπημα:

περίπου 10.000 μερίδες φαγητό, πάνω από 30 bloggers, 2.000+ επισκέπτες, τα καζάνια να παίρνουν φωτιά στην κυριολεξία κι εγώ μέσα σ’ όλα και στην απίστευτη κούρασή μου να χορεύω ζούμπα στις κερκίδες.

Από τον Νικόλα Μοσχοβίτη

Από τον Νικόλα Μοσχοβίτη

Το καλό είναι ότι όλα πήγαν ανέλπιστα καλά, το φαγητό έφτασε για όλους, ό,τι περίσσεψε προσφέρθηκε στο Ι.Δ.Ε.Α. για το βραδυνό τους συσσίτιο στους άστεγους στο κέντρο της Αθήνας κι όπως πάντα, η ικανοποίηση τεράστια που μέσα από πολύ δουλειά και κόπο βοηθήσαμε κι εμείς με τον τρόπο μας την ομάδα Surfers4life που διοργάνωσε το 2ο Φεστιβάλ “Ευ ζην” που είχε στόχο να υποστηρίξει ευπαθείς ομάδες και να στείλει το μήνυμα “Είμαι νικητής”.

Το μενού προσαρμοσμένο στο πλαίσιο του Φεστιβάλ, που σημαίνει σαλάτες και γιαούρτια με μέλι και μούσλι και φρούτα έως light λουκανικογιαουρτλού, πίτα του βοσκού και κέικ με μέλι.

Ευχαριστούμε πραγματικά όλες τις εταιρείες-υποστηρικτές, χωρίς τη βοήθεια των οποίων αυτό το Food4Good δε θα πραγματοποιούνταν: Μέλι Αττική-Attiki Honey, ΓΙΩΤΗΣ -FYTRO, Creta Farms Greece, Farmers Republic, ΦΑΓΕ Total, ΑΒ Βασιλόπουλος, Maggi Greece, Symphonia Ltd., stokarotsi.gr, ΔήΜηΤρΑς γΑίΑ, Simply Greek, Κωσταρέλος τυροκομικά, Κρεοπωλείο Παπούλιας και Κρεοπωλείο Λόγος, INTERTRADE HELLAS A.B.E.E, Xαλβαδοποιΐα Μαραθώνος.

 

Α, κι η συνταγή!

Read more