Κολοκυθοανθοί γεμιστοί με πληγούρι και μανιτάρια.

kolokithoanthoi gemistoi 4

Διαβάζοντας παλιά τεύχη περιοδικών που έχουν μείνει στη βιβλιοθήκη μου προς ξεφύλλισμα και φύλαγμα συνταγών που θα μου κάνουν κλικ, πέφτω πάνω σε αυτό το απόσπασμα -μαζί με μια υπέροχη πραγματικά συνέντευξη του ίδιου του Απίκιου στη στήλη του στο Gourmet Ελευθεροτυπίας. Το παραθέτω αυτούσιο.

Πως το φαγητό συνδέεται με τις αισθήσεις, τα αισθήματα, τη σκέψη, τον έρωτα, τη ζωή, τον χρόνο, τον ίδιο θάνατο. Σε λίγες παραγράφους. Όλο το ευ ζην, σε λίγες παραγράφους.

Απόλαυσε:

“Σε ερμάριο του αποβιώσαντος Αλεξάνδρου Ρουσάκη, συνταξιούχου τραπεζοϋπαλλήλου, ο οποίος έζησε μόνος και ετελεύτησε εν ειρήνη άκληρος, βρέθηκε πολυτελής φάκελος χρώματος γκρι, διαστάσεων 30χ40 εκ., από χαρτί conqueror. Εντός, αντί διαθήκης, υπήρχε χειρόγραφο με ευανάγνωστα ωοειδή γράμματα:

Έφαγα σε πιάτα πήλινα, σε πιάτα πλαστικά, σ’ άλλα από ακριβή πορσελάνη με εγχάρακτο επάνω τους τον οξύ ήχο των πιρουνιών. Έφαγα τη σφιχτή σάρκα των εριφίων, τη ροδοψημένη κρούστα μικρών χοίρων, τη σπάλα των αρνιών, την ώριμη σοφία της μπριζόλας των βοδινών.

Έφαγα το κρουστό σώμα μεγάλων ψαρικών, απολέπισα με τη γλώσσα τη ράχη καλοτηγανισμένων γόνων, εκδικήθηκα, ως άλλος πλοίαρχος Νέμο, δια των οδόντων, τους οκτόποδες και τα γιγαντιαία καλαμάρια.

Τους κήπους λεηλάτησα κι έφαγα τους καρπούς τους, τα οπωροφόρα ετίμησα και υπέκυψα στον πειρασμό πολύμορφων φρούτων.

Στις κατσαρόλες μου αναπαύθηκαν πετεινά του ουρανού, τα χείλη μου εθώπευσε το κυμάτισμα των σιτηρών, με το ελαιόλαδο ευλόγησα τον ιερό θόλο του ουρανίσκου.

Πρωί, μεσημέρι και εσπέρα, κάθε μέρα -έτος πάνω σε έτος- χιλιόμετρα άδειων πιάτων, έφαγα με σιωπηλό συνδαιτυμόνα το χρόνο και τον μονότονο ήχο από τον ωρολόγιο οισοφάγο του.”

“Εδώδιμα απικιακά”, Απίκιος, Gourmet Ελευθεροτυπίας, Ιούνιος 2006

kolokithoanthoi gemistoi 1

Και τώρα φτιάξε αυτά τα γεμιστά κολοκυθολούλουδα.

Κι απόλαυσε τη ζωή.

DISCOUNT WEDDING DRESSES

kolokithoanthoi gemistoi 2

Read more


Ψωμάκια με παρμεζάνα και κρεμμύδι.

Onion_parmesan_bread 3

Είμαι ψωμού. Τι να κάνουμε.

Μ’ αρέσει όχι μόνο να το τρώω αλλά κυρίως να το φτιάχνω. Ίσως κιόλας τα παρατήσω όλα κάποια στιγμή και γίνω φουρνάρισσα. Το μόνο που σκέφτομαι είναι το τρομαχτικό ωράριο -είμαι και υπναρού, τι να κάνουμε.

Έτσι λοιπόν, συμπλήρωσα άλλο ένα κομματάκι στη συλλογή μου με αυτό το αλμυρό, φαγητό από μόνο του, λιχουδιάρικο ψωμί. Καρφιτσωμένο κι αυτό σε ένα από τα scrapbooks μου περίμενε καρτερικά τη σειρά του, χωρίς δυστυχώς να έχω σημειώσει από που το είδα λίγα χρόνια πριν όταν έβγαλα μολύβι και χαρτί κι άρχισα να γράφω.

Η original συνταγή στο scrapbook.

Η original συνταγή στο scrapbook.

 

Και τώρα, πάρε μια ιδέα για ψωμιά, ψωμάκια και κριτσίνια που έχουν πρωταγωνιστήσει στον wonderfoodland κόσμο μου:

Έπονται κι άλλα. Πολλά.

Κι αυτό είναι δέσμευση. Στον εαυτό μου πρώτα απ’ όλα.

Ιδού.

Onion_parmesan_bread 2

Read more


Φακές με χοιρινό στην κατσαρόλα

fakes_xoirino 2

Όσπρια με κρέας. Συνδυασμός τούρμπο. Συνδυασμός που ίσως κάνει και τους πιο δύσπιστους στα ταπεινά όσπρια να δοκιμάσουν έστω και μια μπουκίτσα.

Οι φακές αυτές με το χοιρινό είναι μια γλυκειά “αγκαλιά”. Μια ζεστή, μελωμένη από τα κρεμμύδια και το κρασί, αγκαλιά που κλείνει μέσα της θαλπωρή σε μπουκιές. Μικρές, ζεστές, απελευθερωτικές μπουκιές.

fakes_xoirino 3

Δε ξέρω γιατί αλλά αυτή τη συνταγή σκέφτηκα να κάνω και να προσφέρω ως guest post στο ιταλικό site Oggi pane e salame, domani της Sonia πριν περίπου 2 χρόνια και δεν ξέρω γιατί είχα έντονη την ανάγκη να το δημοσιεύσω επιτέλους κι εγώ σήμερα.

Ίσως γιατί σήμερα έχω ανάγκη από μια γλυκειά “αγκαλιά” σαν κι αυτή, έστω και πάλι νοερά, μέσα από τη θύμηση και τις φωτογραφίες. Εύχομαι η αίσθηση αυτή να σου μεταφερθεί κι εσένα. Για αγκαλιές, θαλπωρή και γλύκα. Και να το μαγειρέψεις. Και να το βιώσεις, όπως εγώ, δύο χρόνια πριν…

krasi

 

*Δες και το δεύτερο guest post που έκανα στο ίδιο site για το behind-the-scenes-photography αυτής της συνταγής.

 

Read more