Η ζωή, το σύμπαν και τα πάντα με μια κρύα ντοματόσουπα. Gazpacho Andaluz.

Gazpacho 1

Κακά τα ψέμματα. Έχει ακόμα ζέστη. Κι ας μπήκε ο Σεπτέμβριος. Κι ας ρίχνει κάτι μπόρες.

Η ζέστη αυτή με καταβάλλει. Είναι θαύμα πως γράφω αυτές τις γραμμές. Είναι θαύμα πως βρίσκω την ενέργεια να κάνω βασικές λειτουργίες του οργανισμού, πόσω μάλλον, να δουλεύω σε μια απαιτητική δουλειά με ζέστη -βλέπε μαγείρεμα σε επαγγελματική κουζίνα.

Θα έλεγα ότι, ενώ βρίσκω την ομορφιά σε κάθε εποχή και στιγμή, το φθινόπωρο κι ο χειμώνας μου ταιριάζουν. Παίρνω ενέργεια, είμαι φουλ στη δημιουργικότητα, η μαυρίλα κι η καταχνιά του καιρού με σπρώχνουν να “γεννάω” ιδέες, να έχω όρεξη για τα πάντα, να είμαι σε εγρήγορση διαρκώς, να γράφω, να φωτογραφίζω, να μαγειρεύω, να διαβάζω, να δουλεύω, να ψάχνω για νέες ιδέες και πράγματα, να γεμίζει η φαντασία μου κι η ζωή μου χρώμα, κόντρα στον καιρό.

Σα να θέλω να τον αμφισβητήσω κι αυτόν -τον καιρό- όπως κάνω για τα περισσότερα πράγματα γύρω μου και μέσα απ’ αυτή την αμφισβήτηση να βρίσκω τον εαυτό μου και τον δρόμο μου.

Ξανά και ξανά.

Παιδιόθεν.

Gazpacho 2

*Πως ένα ποστ για ένα απλό, πλην νόστιμο και δροσερό, ανδαλουσιανό γκασπάτσο (κρύα ντοματόσουπα), μιλάει για τη ζωή, το σύμπαν και τα πάντα.

**Αυτά παθαίνεις όταν βλέπεις τέτοια βιντεάκια και μετά θες κι εσύ. Και καλά έκανα. Να θες κι εσύ μετά. Όσο ακόμα κάνει ζέστη. Κι όσο ακόμα έχει ζουμερές ντομάτες.

 

Gazpacho 5

Gazpacho 4

Read more


Κολοκυθοανθοί γεμιστοί με πληγούρι και μανιτάρια.

kolokithoanthoi gemistoi 4

Διαβάζοντας παλιά τεύχη περιοδικών που έχουν μείνει στη βιβλιοθήκη μου προς ξεφύλλισμα και φύλαγμα συνταγών που θα μου κάνουν κλικ, πέφτω πάνω σε αυτό το απόσπασμα -μαζί με μια υπέροχη πραγματικά συνέντευξη του ίδιου του Απίκιου στη στήλη του στο Gourmet Ελευθεροτυπίας. Το παραθέτω αυτούσιο.

Πως το φαγητό συνδέεται με τις αισθήσεις, τα αισθήματα, τη σκέψη, τον έρωτα, τη ζωή, τον χρόνο, τον ίδιο θάνατο. Σε λίγες παραγράφους. Όλο το ευ ζην, σε λίγες παραγράφους.

Απόλαυσε:

“Σε ερμάριο του αποβιώσαντος Αλεξάνδρου Ρουσάκη, συνταξιούχου τραπεζοϋπαλλήλου, ο οποίος έζησε μόνος και ετελεύτησε εν ειρήνη άκληρος, βρέθηκε πολυτελής φάκελος χρώματος γκρι, διαστάσεων 30χ40 εκ., από χαρτί conqueror. Εντός, αντί διαθήκης, υπήρχε χειρόγραφο με ευανάγνωστα ωοειδή γράμματα:

Έφαγα σε πιάτα πήλινα, σε πιάτα πλαστικά, σ’ άλλα από ακριβή πορσελάνη με εγχάρακτο επάνω τους τον οξύ ήχο των πιρουνιών. Έφαγα τη σφιχτή σάρκα των εριφίων, τη ροδοψημένη κρούστα μικρών χοίρων, τη σπάλα των αρνιών, την ώριμη σοφία της μπριζόλας των βοδινών.

Έφαγα το κρουστό σώμα μεγάλων ψαρικών, απολέπισα με τη γλώσσα τη ράχη καλοτηγανισμένων γόνων, εκδικήθηκα, ως άλλος πλοίαρχος Νέμο, δια των οδόντων, τους οκτόποδες και τα γιγαντιαία καλαμάρια.

Τους κήπους λεηλάτησα κι έφαγα τους καρπούς τους, τα οπωροφόρα ετίμησα και υπέκυψα στον πειρασμό πολύμορφων φρούτων.

Στις κατσαρόλες μου αναπαύθηκαν πετεινά του ουρανού, τα χείλη μου εθώπευσε το κυμάτισμα των σιτηρών, με το ελαιόλαδο ευλόγησα τον ιερό θόλο του ουρανίσκου.

Πρωί, μεσημέρι και εσπέρα, κάθε μέρα -έτος πάνω σε έτος- χιλιόμετρα άδειων πιάτων, έφαγα με σιωπηλό συνδαιτυμόνα το χρόνο και τον μονότονο ήχο από τον ωρολόγιο οισοφάγο του.”

“Εδώδιμα απικιακά”, Απίκιος, Gourmet Ελευθεροτυπίας, Ιούνιος 2006

kolokithoanthoi gemistoi 1

Και τώρα φτιάξε αυτά τα γεμιστά κολοκυθολούλουδα.

Κι απόλαυσε τη ζωή.

DISCOUNT WEDDING DRESSES

kolokithoanthoi gemistoi 2

Read more


Εις μνήμην των εορταστικών μπουφέδων. Μέρος ΙΙ. Και ένας τυχερός.

in english

ladenia

Αν κι οι μέρες οι γιορτινές πέρασαν, εγώ έχω ακόμη το δέντρο να στέκεται περήφανο στη γνωστή γωνία με τα λαμπάκια ν’ αναβοσβήνουν.

Όχι, όχι, δεν είναι ότι θέλω να παρατείνω το εορταστικόν κλίμα. Απλά βαριέμαι να ασχοληθώ. Αλλά μάλλον λίγα είναι ακόμα τα “ψωμιά” του. Σύντομα θα έρθει η ώρα του να καταχωνιαστεί στα άδυτα του παταριού μαζί με όλα τα λαμπάκια, στολίδια και παρεμφερή λαμπερά και μη χριστουγεννιάτικα αντικείμενα που ανυπομονούν κάθε χρόνο να κάνουν εντύπωση, έστω για λίγες μέρες. Εγώ απλά, τους δίνω παραπάνω χρόνο κι ευκαιρίες ν’ αναδειχτούν, “ξεχνώντας” τα λίγο ακόμα.

Αυτό πάντως που δεν ξεχνώ, είναι οι γεύσεις των νοστιμιών των μπουφέδων.

Των μπουφέδων που στήνονταν και ξεστήνονταν πριν λίγες εβδομάδες. Και που τώρα μνημονεύω.

tsips parmesan2

tsips araviki pitta_sauce giaourti

Εις μνήμην λοιπόν!

Να ζήσουμε να ενθυμούμαστε:

Τσιπς παρμεζάνας

Τσιπς αραβικής πίτας με μπαχαρικά και sauce γιαουρτιού

Λαδένια -υπέροχη, απλή, νόστιμη πίτσα

Y.Γ.: το random org ανέδειξε την τυχερή που θα πάει με ακόμη ένα άτομο στο Cake Κολωνακίου να απολαύσει καφέ με υπέροχο γλυκό! Και το όνομα αυτής είναι η Helen Xenikaki (@taxidiwtis)!

Συγχαρητήρια! Στείλε μου στο artemistsipi@yahoo.gr ένα μήνυμα για να λάβεις το σχετικό κουπόνι!

Read more