Γράμμα στο κουνουπίδι που έγινε χούμους.

Αγαπητό κουνουπίδι,

ή σε αγαπούν ή σε μισούν. Από την πρώτη στιγμή.

Υπάρχουν και κάποιοι που δίνουν χρόνο στη σχέση σας και από αντιπάθεια και μίσος, σιγά σιγά, χρόνο με το χρόνο, μυρωδιά με τη μυρωδιά, η μια μπουκιά ακολουθεί την άλλη, μέχρι που “βρε, δεν είσαι τελικά και τόσο άσχημο, κάτσε να σε φάω λίγο ακόμα”.

Εγώ είμαι στην κατηγορία Α.

Σε αγαπώ.

Αγαπώ σε, κουνουπίδι, όπως κι αν είσαι:

Βραστό με μπόλικο λεμόνι, ελαιόλαδο, αλάτι, πιπέρι.

Καπαμά, με τη σάλτσα σου και τα μπαχαρικά σου.

Σούπα κρεμώδη.

Ακόμη και ωμό, σαλάτα, σα ταμπουλέ με σκόρδο.

Οδηγώ όμως και σε σκέφτομαι, κουνουπίδι, και θέλω να σε φτιάξω κάπως αλλιώς. Κάπως πιο ενδιαφέρον. Κάπως διαφορετικά, που να είσαι εσύ αλλά και να μην είσαι εσύ.

Κι εκεί, λίγο παρακάτω από το Καλλιμάρμαρο, τσουπ, μου έρχεται η έμπνευση! Σε έχω δει ψητό, αλλά δε θέλω να σε αφήσω έτσι, θα σε πάω παραπέρα και θα σε κάνω χούμους!

Τί;;

Χούμους ναι! Θα σε ψήσω, θα σε αρτύσω, θα σε αλέσω, θα σου βάλω ταχίνι, σησαμέλαιο, λεμόνι και θα σε φάω ολόκληρο!

Αγαπητό μου κουνουπίδι.

Σ’ ευχαριστώ πολύ που μου προσφέρθηκες έτσι απλόχερα και με αφήνεις να πειραματιστώ μαζί σου. Ήσουν νόστιμο και ιδιαίτερο. Μην αλλάξεις ποτέ.

Γιορς τρούλι,

Α.

Read more


Η ζυμαρόπιτα που “χτυπάει” στις φλέβες μου.

Πίτα δε θα την έλεγα.

Σουφλέ όχι.

Ομελέτα, μπα.

Ζυμαρόπιτα την βρήκα γραμμένη -σε περιοδικό σχεδόν 10 χρόνων παλιό- με καταγωγή την Ήπειρο.

Φτιάχνοντάς την αποφάσισα ότι μοιάζει λίγο με όλα τα παραπάνω αφού φουσκώνει τερατωδώς σα σουφλέ γύρω γύρω, στο κέντρο ομοιάζει με ομελέτα κι όλα αυτά στο μοτίβο της πίτας. Βγάλε άκρη τώρα εσύ.

Κι απ’ ό,τι έψαξα στη συνέχεια είναι ουσιαστικά ελαφριά παραλλαγή της κασόπιτας που έχω λατρέψει και γράψει γι’ αυτήν πολύ καιρό τώρα.

Δε ξέρω τι συμβαίνει, ίσως να χτυπάει το ηπειρώτικο αίμα από την πλευρά της μαμάς μου μέσα μου, και κάτι τέτοιες εύκολες πιτούλες μου κάνουν κλικ.

Χυλός ουσιαστικά χωρίς φύλλα, με υλικά που είχε σχεδόν κάθε σπιτικό στα χωριά εκείνης της γωνιάς της χώρας ετούτης και που μπορεί να αποτελέσει ένα εύκολο, γρήγορο και χορταστικό γεύμα μια δύσκολη και κουραστική μέρα για όλη την οικογένεια.

Εγώ οικογένεια δεν έχω, τι να κάνω, θυσιάστηκα, την έφαγα όλη μόνη μου και ησύχασα.

Τρώγοντας το τελυταίο κομματάκι της και πίνοντας ένα μπουκάλι κρασί για παρέα, γράφω ετούτες τις γραμμές της συνταγής.

Ιδού.

Read more


Smartbox έκπληξη: πένες φούρνου και τυροκροκέτες.

pizza fan

Λατρεύω τους μεζέδες.
Μου αρέσει η ποικιλία φαγητών στο τραπέζι μου, το τσιμπολόγημα, η ανάμειξη των γεύσεων. Μπορώ ώρες ατελείωτες να είμαι πάνω από ένα τραπέζι με μεζεδάκια, εναλλάσσοντας μπουκίτσες που τροφοδοτούν μπυροποσία ή κάποιο ωραίο κρασί.
Ίσως να φταίει το γεγονός ότι είμαι λιχούδα, ίσως πάλι να φταίει ότι τρώω απελπιστικά αργά κι ένα πιάτο-μερίδα ακριβώς μπροστά μου να με “αγχώνει”: η αίσθηση του ανθρώπου που κάνει το σέρβις πάνω από το κεφάλι μου ενώ έχει μαζέψει τα πιάτα όλων των υπόλοιπων συνδαιτημόνων μου, να τον αισθάνομαι να σιγομουρμουράει πότε-επιτέλους-θα-τελειώσει-αυτή για να συνεχίσει με τα υπόλοιπα πιάτα και άλλα τέτοια καταπιεστικά, δεν είναι για μένα. Για να μη μιλήσω για τους υπόλοιπους στο τραπέζι που έχουν το ίδιο ύφος κι ενίοτε “επιτίθονται” στο πιάτο μου για να τελειώνω μια ώρα αρχίτερα -έχω “πιρουνιάσει” άνθρωπο έτσι, δεν παίζουν με αυτά τα πράγματα.
pizza fan
Μεζέδες λοιπόν.
Μεζέδες αποφάσισα να φτιάξω και με μια ντουζίνα υλικών που έλαβα από την Pizza Fan.
“Πάρε αυτά”, μου λένε, “έχουμε γενέθλια, γινόμαστε 20 χρονών, τα κάναμε και 66 τα καταστήματα σε όλη την Ελλάδα και συνεχίζουμε. Φτιάξε ό,τι θες”, και μου αφήνουν στην πόρτα μια ψυγειάρα γεμάτη με φρέσκα τυριά, αλλαντικά και σάλτσες.
“Έτσι είστε;”, τους λέω, “θα φτιάξω κι εγώ μια ποικιλιάρα Να” (μη νομίζετε, αγγίξατε την ευαίσθητη χορδή μου με τους μεζέδες με αυτά τα smartboxes σας που πάτε και χώνετε σε ένα πιτσόκουτο διάφορα πραγματάκια σας, από πίτσα μέχρι σως και πατάτες, και κοτόπουλα μπουτάκια, και σκορδόψωμα και γλυκάκια κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο μεζεκλίκι).
pizza fan
Έφτιαξα κι εγώ το δικό μου μεζεδοsmartbox: πένες στο φούρνο με σάλτσα πικάντικη (αυτή που φτιάχνει ο σεφ σας με την ομάδα του στην πειραματική κουζίνα σας), πεπερόνι φρέσκο ψιλοκομμένο και τέσσερα τυριά (τυρί κρέμα, γκούντα, γραβιέρα Νάξου ΠΟΠ του τυροκομείου Πιτταράς και τσένταρ εννιάμηνης ωρίμανσης), τυροκροκέτες ψητές (με τα ίδια τυράκια, είμαι “τυρού” τι να κάνουμε) και δύο σως -bbq και την κόκκινη κλασική σάλτσα που βάζετε στην πίτσα (δικής σας συνταγή επίσης).
Μπύρα παραδίπλα απαραίτητη.
Ύπνος κατόπιν οπωσδήποτε.
Με τις υγείες μου.
pizza fan
pizza fan

Read more