Μνημονεύοντας τις γιαγιάδες μου: κέικ με ελληνικό καφέ και σοκολάτα

Δεν έχω να θυμάμαι κέικ από τη γιαγιά μου -από καμία από τις δύο.

Έχω όμως να θυμάμαι άλλα, διαφορετικά:

Τις πρώτες μελιτζάνες ιμάμ από τη γιαγιά Άρτεμη, με κάθε μπουκιά να έχει κι ένα κομματάκι αλμυρή φέτα να εξισορροπεί τη γλύκα της μελιτζάνας και την πλούσια σάλτσα ντομάτας. Απαραίτητη παπαρίτσα πριν ή μετά την κάθε μπουκιά, να μη μείνει ίχνος σάλτσας στο πιάτο.

Το πρωινό της γιαγιάς Μάνθας με γάλα-έκπληξη όπου αντί για κακάο έριχνε τρούφα σοκολάτα -αυτή για τα ροφήματα, όχι τη στλιπνή- και που καθόταν κάτω κάτω στην κούπα, κόλπο για να ρουφήξουμε όλο μας το γάλα και να φτάσουμε το γρηγορότερο στην γλυκιά έκπληξη που μας περίμενε στον πάτο: η τρούφα να στρογγυλοκάθεται, σοκολατένια και λαχταριστή.

Ανακαλείς αυτές τις αναμνήσεις κι αισθάνεσαι μια θαλπωρή, μια ζεστασιά, γίνεσαι ξανά παιδί και ξανανιώνεις στο πετσί σου τη χαρά, τον ενθουσιασμό, τις νέες συγκινήσεις της στιγμής, τις γεύσεις, την ανυπομονησία να ξαναπάς στη γιαγιά και να σε περιμένει με αυτό που μόνο εκείνη ήξερε να σου δίνει. Διαφορετικό της μαμάς, άλλη, γλυκιά εξίσου αίσθηση.

Γιαγιάδες. Δεν είχα σκεφτεί να γράψω για αυτές. Προέκυψαν από ένα κέικ. Το κέικ της γιαγιάς Κατερίνας της σεφ Ντίνας Νικολάου, έτσι όπως το βρήκα στο βιβλίο της “Η κουζίνα της μαμάς μου”. Γλυκό, απλό, καθημερινό και τόσο οικείο, με όλα όσα η οικογένεια της σεφ μοιραζόταν και μοιράζεται από γενιά σε γενιά, από εποχή σε εποχή.

Κι αυτό το κέικ με άγγιξε. Κι άγγιξε και τις ευαίσθητες χορδές με τις γιαγιάδες μου. Έχουν φύγει και οι δύο. Η μία πολύ νωρίς. Η άλλη σχετικά πρόσφατα. Τόσο διαφορετικές αλλά και τόσο κοντά η μία με την άλλη. Ήταν και οι δύο γιαγιάδες μου. Ήταν και οι δύο μέρος αυτού που είμαι τώρα.

Τις αγαπώ.

Εις το επανιδείν.

Read more


Περί κεφαλής, ξεροκεφαλιάς κι ασώματης κεφαλής. Ή κέικ σοκολατένιο, υγρό και λάγνο.

chocolate cake_silikomart 2

“Θα το φας το κεφαλάκι σου μέρες που ‘ναι…”, του ‘λεγα και δεν άκουγε.

Eτούτο εδώ το ξεροκέφαλο κεκάκι ήταν στιγμιαίος έρωτας με το που το είδα στο Marislurp.

chocolate cake_silikomart 4

chocolate cake_silikomart 5

chocolate cake_silikomart 6

Ναι, τζίτζερμαν η φόρμα αλλά μη κολλάς: γίνε παιχνιδιάρης και κάνε του κεφαλιού σου. Ε και που είναι Πάσχα κι όχι Χριστούγεννα;

Κι αν είν’ το λάγνο κέικ αμαρτία θα βγω να το φωνάξω με λατρεία, θα βγω να το φωνάξω να το πω πως είμαι αμαρτωλή που τ’ αγαπώ.

Chocolate cake Collage

Κανονικά θ’ ανέβαζα κουλουράκια αλλά πάρε καλύτερα αυτό το λινκ και δες πως τα φτιάχνω χωρίς την αμμωνία να σου γεμίζει τα ρουθούνια.

Εντωμεταξύ, γέμισέ τα με σοκολάτα.

Read more


Food4Good: αλμυρό κέικ για ξεχωριστά παιδιά!

in english soon

almiro keik 1

Εδώ και πάλι. Με άλλο ένα Food4Good. Αυτή την ενέργεια όπου μαζευόμαστε, μαγειρεύουμε, τρώμε όλοι μαζί και τα έσοδα από αυτή τη μάζωξη πάνε όλα σε ένα φορέα. Ένα φορέα που θεωρούμε εμείς ότι χρειάζεται την υποστήριξή μας. Με όποιο τρόπο.

almiro keik_f4g

To Σάββατο λοιπόν 3 Μαΐου με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Κέικ, με μόττο το “Εσύ για ποιόν θα φτιάξεις κέικ;” και υποστηρικτή το Βιτάμ, 19 food bloggers φτιάξαμε υπέροχα μοναδικά κέικ γλυκά και αλμυρά, τα πήγαμε στον όμορφο κήπο του Six D.O.G.S και τα απολαύσαμε με περίπου 350 φίλους, γνωστούς κι αγνώστους ενισχύοντας το Π.ε.γ.κ.α.π.-Ν.υ. (Πανελλήνια Ένωση Γονέων και Κηδεμόνων Ατόμων Νοητικά Υστερούντων).

almiro keik_f4g

Ένα αλμυρό κέικ επέλεξα να κάνω, παραλλαγή παλιότερης προσπάθειας (καλά, ε, οι φωτογραφίες χάλι -αλλά χαίρομαι που μπορώ και το αναγνωρίζω αυτό τώρα!). Και χάρηκα που εξαφανίστηκε αμέσως (το κέικ). Και επιπλέον με τα “ταίρια” μου Νικολέττα από το yummymommy και την Εβίνα από το cookandfeel, φτιάξαμε ατομικά κις λορέν -ή πως η ίδια συνταγή μπορεί να μεταμορφωθεί στα χέρια διαφορετικών ανθρώπων!

Δε θα πω άλλα. Θα αφήσω τις φωτογραφίες να μιλήσουν. Και την επόμενη φορά θα χαρώ να σας δω κι από κοντά!

almiro keik 2

Collage1

Collage2

Collage3

Collage4

Collage5

Collage8

Collage7

Collage6

 

Ακολουθεί η συνταγή.

Read more