Σεμινάριο Φωτογραφίας Φαγητού και Styling με κάμερα κινητού.

Μου αρέσουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Αυτό είναι γεγονός.

Έχω περάσει από ζωγραφική και πλέξιμο μέχρι συγγραφή μονόπρακτου, ηθοποιός σε θεατρική ομάδα και Καραγκιόζης Φούρναρης.

Τα τελευταία 8 χρόνια, μανία, όπως έχετε ίσως παρατηρήσει, το blog μου με ό,τι περιλαμβάνει αυτό: μαγειρική, γράψιμο, styling, φωτογραφία. Αυτό το τελευταίο στοιχείο, η φωτογραφία, έχει αποδειχτεί μόνιμη αγάπη και όχι περιστασιακός έρωτας όπως όλα τα προηγούμενα έως τώρα.

Γι’ αυτό και όταν μου ζητήθηκε από την γλυκύτατη Στέλλα από το Cookpad να κάνω ένα σεμινάριο φωτογραφίας φαγητού με κινητό τηλέφωνο, με έλουσε ταυτόχρονα κρύος ιδρώτας και κύματα απίστευτης χαράς και ενθουσιασμού!

Φώτο: Endrit Halili

Φώτο: Endrit Halili

Τα σεμινάρια φωτογραφίας φαγητού είναι κάτι που σκέφτομαι εδώ και πάρα πολύ καιρό να κάνω αλλά έως τώρα δεν είχα το θάρρος να κάνω γιατί:

-είναι κάτι που ενδιαφέρει και άλλους;

-θα πω κάτι που θα είναι καινούργιο ή όλα έχουν ήδη ειπωθεί;

-έχω αρκετές γνώσεις;

-έχω το κουράγιο;

Η πρόταση της Στέλλας ήταν το εφαλτήριο για να ξεπεράσω εν μέρει τους ενδοιασμούς μου αυτούς και να πω κατευθείαν ΝΑΙ στην πρό(σ)κληση αυτή. Τα μέλη της πολύ ενεργής κοινότητας του Cookpad θα ήταν οι συμμετέχοντες με αφορμή την κοπή της ετήσιας πίτας τους στον πολύ όμορφο χώρο του Impact Hub Athens. Κι έτσι κι έγινε ένα Κυριακάτικο πρωινό αρχές Μαρτίου.

Φώτο: Ευγενία Μακρογιαννέλη

Αγωνία και λαχτάρα να σε σκέφτομαι, σεμινάριο φωτογραφίας, με προετοιμασία 10σελιδης παρουσίασης για το τι θα πω, πως θα το πω, τα props που θα πάρω μαζί μου για τη hands on πρακτική που ακολούθησε με τα φαγητά που είχαν προετοιμάσει και φέρει μαζί τους οι συμμετέχοντες.

Μετά το πρώτο δίλεπτο τρεμάμενης φωνής και αφυδάτωσης της στοματικής κοιλότητας με αποτέλεσμα να ξεροκαταπίνω ασύστολα, η γλώσσα μου άρχισε να ρέει χωρίς σταματημό, να θέλω να πω όλα όσα έχω βιώσει στη φωτογραφία φαγητού τα χρόνια αυτά, να έρχονται όλα τα θέματα στο μυαλό μου βροχηδόν και να είμαι ενθουσιασμένη, εκστασιασμένη, πωρωμένη, χαρούμενη και ευτυχισμένη στο παρόν που μιλάω ελεύθερα για ένα θέμα που αγαπώ, μελετώ και εξασκώ από το 2010.

Και μετά από την παρουσίασή μου μπροστά στα μάτια περίπου 30 ατόμων, άρχισε η δράση! Πιάτα και πηρούνια πηγαινοέρχονταν σε τραπεζάκια, πάγκους και τσουβάλια, αναζήτηση του καλύτερου σημείου για φωτογραφία του πιάτου του καθενός, ρυθμίσεις στα τηλέφωνα και δυνατότητες επεξεργασίας, οπτικές γωνίες και props, χαρά, δημιουργία και φαντασία!

Φώτο: Endrit Halili

Φώτο: Ευγενία Μακρογιαννέλη

Φώτο: Endrit Halili

Φώτο: Endrit Halili

Φώτο: Endrit Halili

Φώτο: Κατερίνα Λιόλιου

Φώτο: Ευγενία Μακρογιαννέλη

Αποτέλεσμα;

Να φύγω από την εκδήλωση του Cookpad με ένα πλατύ χαμόγελο και πληρότητα για ένα υπέροχο πρωινό, να γνωρίσω ανθρώπους που αγαπούν εξίσου το φαγητό και θέλουν να μάθουν να το αποτυπώνουν καλύτερα, να μάθω τις δικές μου δυνατότητες επικοινωνίας μέσα από την επαφή με τους γύρω μου και να πάρω το θάρρος να πω ότι ναι, μπορώ να το κάνω και αυτό!

Διάβασε και το ποστ του Cookpad εδώ που συγκεντρώνει επιγραμματικά κάποια πράγματα από την παρουσίαση!

Ευχαριστώ πολύ και πάλι το Cookpad και τα μέλη του και εύχομαι σύντομα να μπορέσω να κάνω άλλο ένα σεμινάριο φωτογραφίας φαγητού και styling!

Σας φιλώ!

Φώτο: Endrit Halili

Φώτο: Endrit Halili


Η λεμονάδα η ροζ.

Κίτρινο το χρώμα του λεμονιού. Έτσι εποιήθη από τη φύση ετούτη.

Παρεμβατικό ον ο άνθρωπος, θέλησα να του αλλάξω τα φώτα, εεε, το χρώμα.

Ροζ, είπα, θα γίνεις, κι εγένετο το θέλημά μου.

Ο άνθρωπος κάνει θαύματα εάν πραγματικά το θέλει.

Είπα να ξεκινήσω από μικρά καθημερινά, όπως αυτή τη ροζ λεμονάδα, και να συνεχίσω να παλεύω για τα μεγαλύτερα που έχουν να κάνουν με τον εαυτό μου, τους άλλους και τη ζωή μου. Δε σ’ αρέσει ή βαρέθηκες να βλέπεις κίτρινη τη λεμονάδα; Βάλε μερικές σταγόνες γρεναδίνη και θα αποκτήσει αυτό το απαλό, ρομαντικό, ροζ χρώμα που θα σε κάνει να δεις, πέρα από τις ανθισμένες αμυγδαλιές την εποχή αυτή, και λίγο πιο ροζ τις γκρίζες ακόμα μέρες που διανύουμε. Λίγο πιο ροζ τα προβλήματά σου. Λίγο πιο ροζ τη δουλειά σου, τη σχέση σου, τα θέματά σου.

Κι αν δεν τα καταφέρεις να αλλάξεις οπτική έστω για λίγο τελικά, τουλάχιστον θα έχεις σπίτι σου αυτή τη δροσερή, γλυκούτσικη λεμονάδα για να την απολαύσεις στο ροζ σύννεφό σου.

Εις -ροζ- υγείαν.

Read more


Γράμμα στο κουνουπίδι που έγινε χούμους.

Αγαπητό κουνουπίδι,

ή σε αγαπούν ή σε μισούν. Από την πρώτη στιγμή.

Υπάρχουν και κάποιοι που δίνουν χρόνο στη σχέση σας και από αντιπάθεια και μίσος, σιγά σιγά, χρόνο με το χρόνο, μυρωδιά με τη μυρωδιά, η μια μπουκιά ακολουθεί την άλλη, μέχρι που “βρε, δεν είσαι τελικά και τόσο άσχημο, κάτσε να σε φάω λίγο ακόμα”.

Εγώ είμαι στην κατηγορία Α.

Σε αγαπώ.

Αγαπώ σε, κουνουπίδι, όπως κι αν είσαι:

Βραστό με μπόλικο λεμόνι, ελαιόλαδο, αλάτι, πιπέρι.

Καπαμά, με τη σάλτσα σου και τα μπαχαρικά σου.

Σούπα κρεμώδη.

Ακόμη και ωμό, σαλάτα, σα ταμπουλέ με σκόρδο.

Οδηγώ όμως και σε σκέφτομαι, κουνουπίδι, και θέλω να σε φτιάξω κάπως αλλιώς. Κάπως πιο ενδιαφέρον. Κάπως διαφορετικά, που να είσαι εσύ αλλά και να μην είσαι εσύ.

Κι εκεί, λίγο παρακάτω από το Καλλιμάρμαρο, τσουπ, μου έρχεται η έμπνευση! Σε έχω δει ψητό, αλλά δε θέλω να σε αφήσω έτσι, θα σε πάω παραπέρα και θα σε κάνω χούμους!

Τί;;

Χούμους ναι! Θα σε ψήσω, θα σε αρτύσω, θα σε αλέσω, θα σου βάλω ταχίνι, σησαμέλαιο, λεμόνι και θα σε φάω ολόκληρο!

Αγαπητό μου κουνουπίδι.

Σ’ ευχαριστώ πολύ που μου προσφέρθηκες έτσι απλόχερα και με αφήνεις να πειραματιστώ μαζί σου. Ήσουν νόστιμο και ιδιαίτερο. Μην αλλάξεις ποτέ.

Γιορς τρούλι,

Α.

Read more