Τα δώρα της ευγνωμοσύνης: peanut butter jelly cups

Η ευγνωμοσύνη είναι σπουδαίο πράγμα. Σε “μαλακώνει”, σε “γλυκαίνει”, σε ηρεμεί, σε γειώνει και σε εξυψώνει ταυτόχρονα. Αυτή την περίεργη και πρωτόγνωρη χρονιά που αφήνουμε πίσω σε λίγες ημέρες, θα την ξορκίσω με μπόλικη ευγνωμοσύνη.

Είμαι ευγνώμων για την υγεία μου.

Ευγνώμων για το γεγονός ότι μπόρεσα να κάνω μία βόλτα και να με ζεστάνει ο ήλιος.

Ευγνώμων που επέστρεψα σε ένα σπίτι ζεστό, στον χώρο μου, στην οικειότητά μου, στην ησυχία μου.

Ευγνώμων που έχω τους αγαπημένους μου γονείς και είναι υγιείς.

Ευγνώμων που έχω φίλους, φίλους καλούς, καρδιακούς, αληθινούς.

Ευγνώμων που αγαπώ και αγαπιέμαι.

Ευγνώμων που κάνω πράγματα που αγαπώ.

Πράγματα που αγαπώ, όπως τώρα που γράφω αυτές εδώ τις λέξεις. Σε αυτό το μπλογκ. Το δικό μου 10χρονο μπλογκ. Και γράφω για πράγματα που είναι νόστιμα, τα λαχταρώ και τα στολίζω για να δείξω την ευγνωμοσύνη μου δίνοντας τα ως δώρα σε ανθρώπους που αγαπώ: γεμιστά cups με φυστικοβούτυρο Calvé Απαλό, μαρμελάδα (jelly peanut butter cups) και γιορτινά cranberries. Τα βάζω στα σακουλάκια τους, τα δένω με όμορφες κορδέλες και τα προσφέρω. Και χαμογελώ όταν βλέπω πρόσωπα να τα απολαμβάνουν και να μου χαμογελούν πίσω δυό φορές.

Χρόνια Πολλά σε όλους, με Υγεία, Αγάπη και ειλικρινή Ευγνωμοσύνη.

Read more


Zombie Peanut Butter Eye Balls (ή Μένουμε-Πάντα-Παιδιά)

“Θες σάντουιτς με ζαμπόν, τυρί και φυστικοβούτυρο;”, ρώτησε η φίλη μου Χριστοφίλη, πάνω από 20 χρόνια πριν (ναι, τόσα) και φυσικά εγώ, κοιλιόδουλη γαρ παιδιόθεν και περίεργη για το ξένο, άγνωστο, ιντριγκαδόρικο ονομαστικά αλλά και εν τέλει, ουσιαστικά συστατικό, ενέδωσα.

Και καλά έκανα.

Από τότε, το φυστικοβούτυρο το τιμώ συχνά, όχι μόνο στο πρωινό μου με παρόμοιο τρόπο πάνω σε μια φέτα ψωμί με τυρί πλέον μόνο ή μέσα σε smoothies ή και μαζί με σοκολάτα ή σε οποιονδήποτε γλυκό ή αλμυρό συνδυασμό φανταστώ, που για μένα είναι win win κατάσταση.

Άρπαξα λοιπόν το πλούσιο, με αναλλοίωτη υφή και συνάμα Απαλό φυστικοβούτυρο Calvé και είπα να κάνω μια αναδρομή στην εφηβική μου ηλικία με αφορμή τη φυστικοβουτυρένια γεύση και το Halloween που, ποτέ ομολογώ ως τώρα, δεν είχα δει ως ευκαιρία, αν μη τι άλλο, για να μπω στην κουζίνα μου.

Και μπήκα.

Και καλά έκανα.

Και έφτιαξα αυτά τα scary b-movies Zombie Eye Balls σε συνδυασμό με arachnophobia, απόλαυσα το πλάσιμο του φυστικοβούτυρου μαζί με κανέλλα, μπισκότο, αλεσμένη βρώμη και μέλι, μοσχοβόλησε το ψυγείο μου όσο πάγωναν, έβαψα με “αίμα” τα χέρια μου και έπαιξα με τα Halloween χρώματα, τις πλαστικές αράχνες μου, την κιτς -κατά τ’ άλλα- μαύρης χήρας δαντέλα και την spooky αίσθηση με την κάμερά μου.

Αποτέλεσμα;

Ποτέ δεν είσαι αρκετά μεγάλος. Για τίποτα. Αρκεί να σκεφτείς έξω από τα κοινωνικά στερεότυπα. Επέλεξε πως θα γιορτάζεις με κάθε αφορμή στη ζωή σου και φτιάξε αυτά τα πεντανόστιμα φυστικοβουτυρένια “μάτια”.

“Τα πάντα είναι ατμός”.

Θρασύβουλας.

Read more


Γιουβαρλάκια κοκκινιστά βάλσαμο

Υπάρχουν κι αυτά τα φαγητά που γλυκαίνουν την ψυχή. Την ημερεύουν. Τη γαληνεύουν. Μπουκιά και συγχώριο. Πόσο ταιριαστό. Τρώς και απολαμβάνει το στομάχι κι οι γευστικοί σου κάλυκες και ηρεμεί το μυαλό. Βάλσαμο.

Τελικά, νομίζω, ότι το να τρως ένα φαγητό σα τα γιουβαρλάκια μπορεί να είναι κι ένα είδος διαλογισμού. Είναι η στιγμή σου. Η δική σου. Αγκαλιά με ένα βαθύ πιάτο με τα μεγάλα αυτά κιμαδομπαλάκια με ρύζι που εγώ επέλεξα να βουτήξω σε ντομάτα, παρέα με μια πατάτα και καρότο -έτσι, γιατί μπορώ.

Δεν έχω να πω πολλά.

Μόνο μαγείρεψε για τους ανθρώπους που αγαπάς.

Και απόλαυσέ το μαζί τους.

Read more