Κολοκυθοανθοί γεμιστοί με πληγούρι και μανιτάρια.

kolokithoanthoi gemistoi 4

Διαβάζοντας παλιά τεύχη περιοδικών που έχουν μείνει στη βιβλιοθήκη μου προς ξεφύλλισμα και φύλαγμα συνταγών που θα μου κάνουν κλικ, πέφτω πάνω σε αυτό το απόσπασμα -μαζί με μια υπέροχη πραγματικά συνέντευξη του ίδιου του Απίκιου στη στήλη του στο Gourmet Ελευθεροτυπίας. Το παραθέτω αυτούσιο.

Πως το φαγητό συνδέεται με τις αισθήσεις, τα αισθήματα, τη σκέψη, τον έρωτα, τη ζωή, τον χρόνο, τον ίδιο θάνατο. Σε λίγες παραγράφους. Όλο το ευ ζην, σε λίγες παραγράφους.

Απόλαυσε:

“Σε ερμάριο του αποβιώσαντος Αλεξάνδρου Ρουσάκη, συνταξιούχου τραπεζοϋπαλλήλου, ο οποίος έζησε μόνος και ετελεύτησε εν ειρήνη άκληρος, βρέθηκε πολυτελής φάκελος χρώματος γκρι, διαστάσεων 30χ40 εκ., από χαρτί conqueror. Εντός, αντί διαθήκης, υπήρχε χειρόγραφο με ευανάγνωστα ωοειδή γράμματα:

Έφαγα σε πιάτα πήλινα, σε πιάτα πλαστικά, σ’ άλλα από ακριβή πορσελάνη με εγχάρακτο επάνω τους τον οξύ ήχο των πιρουνιών. Έφαγα τη σφιχτή σάρκα των εριφίων, τη ροδοψημένη κρούστα μικρών χοίρων, τη σπάλα των αρνιών, την ώριμη σοφία της μπριζόλας των βοδινών.

Έφαγα το κρουστό σώμα μεγάλων ψαρικών, απολέπισα με τη γλώσσα τη ράχη καλοτηγανισμένων γόνων, εκδικήθηκα, ως άλλος πλοίαρχος Νέμο, δια των οδόντων, τους οκτόποδες και τα γιγαντιαία καλαμάρια.

Τους κήπους λεηλάτησα κι έφαγα τους καρπούς τους, τα οπωροφόρα ετίμησα και υπέκυψα στον πειρασμό πολύμορφων φρούτων.

Στις κατσαρόλες μου αναπαύθηκαν πετεινά του ουρανού, τα χείλη μου εθώπευσε το κυμάτισμα των σιτηρών, με το ελαιόλαδο ευλόγησα τον ιερό θόλο του ουρανίσκου.

Πρωί, μεσημέρι και εσπέρα, κάθε μέρα -έτος πάνω σε έτος- χιλιόμετρα άδειων πιάτων, έφαγα με σιωπηλό συνδαιτυμόνα το χρόνο και τον μονότονο ήχο από τον ωρολόγιο οισοφάγο του.”

“Εδώδιμα απικιακά”, Απίκιος, Gourmet Ελευθεροτυπίας, Ιούνιος 2006

kolokithoanthoi gemistoi 1

Και τώρα φτιάξε αυτά τα γεμιστά κολοκυθολούλουδα.

Κι απόλαυσε τη ζωή.

kolokithoanthoi gemistoi 3

kolokithoanthoi gemistoi 2

Read more


Ψωμάκια με παρμεζάνα και κρεμμύδι.

Onion_parmesan_bread 3

Είμαι ψωμού. Τι να κάνουμε.

Μ’ αρέσει όχι μόνο να το τρώω αλλά κυρίως να το φτιάχνω. Ίσως κιόλας τα παρατήσω όλα κάποια στιγμή και γίνω φουρνάρισσα. Το μόνο που σκέφτομαι είναι το τρομαχτικό ωράριο -είμαι και υπναρού, τι να κάνουμε.

Έτσι λοιπόν, συμπλήρωσα άλλο ένα κομματάκι στη συλλογή μου με αυτό το αλμυρό, φαγητό από μόνο του, λιχουδιάρικο ψωμί. Καρφιτσωμένο κι αυτό σε ένα από τα scrapbooks μου περίμενε καρτερικά τη σειρά του, χωρίς δυστυχώς να έχω σημειώσει από που το είδα λίγα χρόνια πριν όταν έβγαλα μολύβι και χαρτί κι άρχισα να γράφω.

Η original συνταγή στο scrapbook.

Η original συνταγή στο scrapbook.

 

Και τώρα, πάρε μια ιδέα για ψωμιά, ψωμάκια και κριτσίνια που έχουν πρωταγωνιστήσει στον wonderfoodland κόσμο μου:

Έπονται κι άλλα. Πολλά.

Κι αυτό είναι δέσμευση. Στον εαυτό μου πρώτα απ’ όλα.

Ιδού.

Onion_parmesan_bread 2

Read more


Ρύκο, ρύκο, ρύκοκο, ρύκο, ρυκοκό: sorbet βερύκοκο.

sorbet verikoko 3

Αν ο Παράδεισος υπάρχει κι αν έχει φαγητό, τότε ίσως θα έχει μόνο φρούτα.

Κι αυτό, όχι επειδή τα αγαπώ ιδιαίτερα, -εκτός από τις μπανάνες, τις φράουλες, άντε και το πεπόνι- αλλά επειδή αντικειμενικά είναι μια τροφή που τα συνδυάζει όλα: βιταμίνες, θρεπτικότητα, νερό, όλων των ειδών τις γεύσεις, όλων των ειδών τα χρώματα, όλων των ειδών τα σχήματα και τα μεγέθη, αρώματα, υφές, εκρήξεις στο στόμα, εκρήξεις στα μάτια, εκρήξεις σε όλες τις αισθήσεις, πηγή έμπνευσης στην τέχνη, ομορφιά, ισορροπία.

Ίσως να φταίει το καλοκαίρι που ήρθε, ίσως να φταίει η Ευγενία που με πρόσθεσε σε αυτό το ομαδικό γκρουπ στο facebook των food bloggers όπου κάθε μήνα αποφασίζουμε και μαγειρεύουμε με ένα διαφορετικό υλικό διαφορετικές συνταγές ο καθένας, ίσως να φταίει το βερύκοκο με το απαλό παλ χρώμα του, την ανατριχιαστική ώρες ώρες φλούδα του και την γλυκόπικρη σάρκα του.

Ίσως πάλι να φταίει αυτό το sorbet* βερύκοκο.

*βλέπε, σιρόπι και πολτός φρούτου παγωμένα.

sorbet verikoko 2

Ίσως και να φταίει το κρασί, η θάλασσα και τ’ αγόρι μου. Ή τα λόγια του παππά**.

**Ορκίζομαι, δεν είχε αλκοόλ το σορμπετάκι αυτό.

Μην διαβάζεις τι λέω.

Μόνο φτιάξ’το.

Και μετά, μπες και στα παρακάτω λινκς των υπολοίπων συνφουντμπλογκεράδων και φτιάξε και τις υπόλοιπες βερυκοκοσυνταγές:

H Εβίνα από το Cook and feel φτιάχνει clafoutis με βερύκοκα

η Αγγελική από το Cookika φτιάχνει κέικ καρότου με βερύκοκα

η Κατερίνα από το Delightful Area φτιάχνει granola με βερύκοκα και γιαούρτι

η Έλενα από το Elena is cooking φτιάχνει σαλάτα με ψητά βερύκοκα, φέτα και αμύγδαλα

η Ευγενία από το Eat Yourself Greek φτιάχνει αρνί με βερύκοκα και αμύγδαλο

η Nανά από το Κouzinista φτιάχνει γλασαρισμένα μπουτάκια κοτόπουλου στο φούρνο με φρέσκα βερύκοκα

ο Άρης από το Νεανικόν φτιάχνει πάστα φλώρα

η Δώρα από το Pandora’s Kitchen φτιάχνει αυγοφέτες με καραμελωμένα βερύκοκα και creme patisserie

H Ειρήνη από το Paxxi φτιάχνει το γλυκό της μπαλαρίνας: πάβλοβα με φυστίκια Αιγίνης και βερύκοκα

η Nίκη από Το Μυαλό στο Φαγητό φτιάχνει μπισκοτογλυκό με κρέμα αμυγδάλου και μαρμελάδα βερύκοκο

sorbet verikoko 4

Read more


Κυδωνόπαστο: άγγιξε κι εσύ ένα κυδώνι. Μπορείς.

kidonopasto 1

Πίνω μια γουλιά ακόμα απ’ το τσαγάκι μου κι αρχίζω να γράφω:

είναι κι αυτά τα ταπεινά φρουτάκια που περιφρονούνται απ’ τους πολλούς. Δεν είναι μήλο, δεν είναι φραουλίτσα, δεν είναι καν ζαχαρένιο, ζουμερό καρπούζι.

Είναι κυδώνι. Κακομούτσουνο, πρασινοειδές, με ψιλοτραχιά επιφάνεια, ατσούμπαλο, σκληρό, ελαφρώς άχαρο κυδώνι. Στέκει εκεί, στους πάγκους της λαϊκής και σε ορισμένα μανάβικα, σα τον φτωχό συγγενή.

Συνήθως το πλησιάζουν για ένα χάδι κάτι γιαγιάδες. Αυτές, που κλασικά θα φτιάξουν το -αγαπημένο δικό μου- γλυκό του κουταλιού κυδώνι. Αυτό το πορτοκαλί μπαστουνάκι με την ελαφρώς στυφή γεύση που συνοδεύει τέλεια πηχτό, στραγγιστό γιαούρτι…

Κάνε τη διαφορά και “σπάσε” αυτό το “συνήθως”. Πλησίασε κι εσύ το κυδώνι πριν αγγίξεις τα 80. Και φτιάξε κυδωνόπαστο. Ναι, κυδωνόπαστο. Και μετά κάνε ανταλλαγές μερικών κομματιών με ένα βάζο γλυκό του κουταλιού κυδώνι με τη γιαγιά της γειτονιάς σου για την πλήρη κυδωνοεμπειρία.

kidonopasto 2

Αυτό το γλυκό και μυρωδάτο ζελεδάκι θα σε ανταμείψει με τον ξεχωριστό συνδυασμό του με υπέροχα τυριά κι ένα (δύο, τρία, τέσσερα) ποτήρια κρασί. Θα ζωντανέψει ψητό κρέας ή και πουλερικά λιωμένο σε σως. Θα δώσει μια άλλη νότα σε σαντουϊτσάκια, μια γλύκα σε σαλάτες και μετά βάλε φαντασία και για άλλα.

…Είπε, και συνέχισε να πίνει το τσαγάκι της.

kidonopasto 3

Read more


Φακές με χοιρινό στην κατσαρόλα

fakes_xoirino 2

Όσπρια με κρέας. Συνδυασμός τούρμπο. Συνδυασμός που ίσως κάνει και τους πιο δύσπιστους στα ταπεινά όσπρια να δοκιμάσουν έστω και μια μπουκίτσα.

Οι φακές αυτές με το χοιρινό είναι μια γλυκειά “αγκαλιά”. Μια ζεστή, μελωμένη από τα κρεμμύδια και το κρασί, αγκαλιά που κλείνει μέσα της θαλπωρή σε μπουκιές. Μικρές, ζεστές, απελευθερωτικές μπουκιές.

fakes_xoirino 3

Δε ξέρω γιατί αλλά αυτή τη συνταγή σκέφτηκα να κάνω και να προσφέρω ως guest post στο ιταλικό site Oggi pane e salame, domani της Sonia πριν περίπου 2 χρόνια και δεν ξέρω γιατί είχα έντονη την ανάγκη να το δημοσιεύσω επιτέλους κι εγώ σήμερα.

Ίσως γιατί σήμερα έχω ανάγκη από μια γλυκειά “αγκαλιά” σαν κι αυτή, έστω και πάλι νοερά, μέσα από τη θύμηση και τις φωτογραφίες. Εύχομαι η αίσθηση αυτή να σου μεταφερθεί κι εσένα. Για αγκαλιές, θαλπωρή και γλύκα. Και να το μαγειρέψεις. Και να το βιώσεις, όπως εγώ, δύο χρόνια πριν…

krasi

 

*Δες και το δεύτερο guest post που έκανα στο ίδιο site για το behind-the-scenes-photography αυτής της συνταγής.

 

Read more